Makbet libretto Francesco Maria Piave na podstawie tragedii Williama Szekspira pod tym samym tytułem włoska wersja językowa (z polskimi napisami) Prapremiera światowa: Florencja, 14 marca 1847 Anglicy otaczają ten dramat Szekspira zabobonnym lękiem. Twierdzą, że nikomu jeszcze nie udało się wystawić go z sukcesem. A jednak w teatrach całego świata przynajmniej raz w tygodniu odbywa się premiera tego arcydzieła. Opera Giuseppe Verdiego wiernie przenosi moc jego poezji w wyższą sferę muzyki i podwaja szanse dotarcia z przejmującą opowieścią o człowieku skazanym przez los do serc i umysłów widzów. Próbujemy wtedy zrozumieć, czy rzeczywiście jesteśmy bez szans wobec przeznaczenia, czy też to nasza głupota i zła wola pcha nas na zatracenie i mnoży zbrodnicze uczynki. Rozstrzygnięcie tak poważnych dylematów mało kto kojarzy z salą operową. A jednak wierzymy, że dzięki potędze muzyki to właśnie tutaj prawdziwe katharsis i oczyszczenie sumień jest możliwe. Służymy temu z całą pokorą należną sztuce, ale i z dumą, że dojrzeliśmy jako zespół do takich zadań. "Makbet" był dziesiątą z kolei operą Verdiego, napisaną w 1847 r. dla florenckiego Teatru della Pergola i dopracowaną oraz poprawioną 18 lat później dla potrzeb premiery w paryskim Théatre-Lyrique. Prapremiera odbyła się pod czujnym okiem Verdiego 14 marca 1847 roku. po przedstawieniu kurtyna szła w górę aż 25 razy, opera okazała się wielkim sukcesem. Ale do czasu. Zniknęła nagle ze scen operowych na kilkadziesiąt lat. Popularność zyskała ponownie w II połowie XX wieku, gdy świat zaczęła nękać plaga totalitarnych rządów. Sceniczny "Makbet" rozgrywa się w konwencji dwóch przenikających się światów - ziemskiego i nadprzyrodzonego. Nie wiadomo, który jest bardziej koszmarny: czy krwawy świat żywych, nie panujących nad swoimi żądzami, czy upiorny świat duchów o białych obliczach. Niejako łącznikiem między obu światami są czarownice i dwuznaczność ich postaci. "Makbet" Verdiego zostaje wierny koncepcji Szekspira,
Lalka (na motywach powieści Bolesława Prusa) Pierwsza w Polsce musicalowa wersja powieści Bolesława Prusa! Opowiedziana na nowo historia zamożnego warszawskiego kupca Stanisława Wokulskiego i jego uczucia do pięknej, lecz zubożałej arystokratki Izabeli Łęckiej. Romantyczny marzyciel goniący za iluzjami w starciu ze światem konwenansu, snobizmu i przesądów. Miłość, zazdrość, walka, kariera, pieniądze, piękne kobiety i zdesperowani mężczyźni. I cały ten Swing... Muzyka, kierownictwo muzyczne: Piotr Dziubek Scenariusz i reżyseria: Wojciech Kościelniak Teksty piosenek: Rafał Dziwisz Scenografia: Damian Styrna Kostiumy: Katarzyna Paciorek Choreografia: Beata Owczarek, Janusz Skubaczkowski Przygotowanie wokalne: Agnieszka Szydłowska Obsada: Stanisław Wokulski - Rafał Ostrowski Ignacy Rzecki - Zbigniew Sikora Izabela Łęcka - Darina Gapicz, Renia Gosławska Tomasz Łęcki - Andrzej Śledź Hrabina Karolowa - Grażyna Drejska Panna Florentyna - Alicja Piotrowska Subiekt Klejn - Krzysztof Wojciechowski Subiekt Lisiecki - Jerzy Michalski Subiekt Mraczewski - Tomasz Więcek Szuman - Tomasz Fogiel Maria - Dorota Białkowska, Katarzyna Kurdej-Mania Pani Meliton - Aleksandra Meller, Magdalena Smuk Stary Szlangbaum - Bernard Szyc Baron Krzeszowski - Tomasz Gregor Suzin - Sasza Reznikow (gościnnie) Profesor Geist - Marek Richter Baronowa Wąsowska - Karolina Trębacz, Marta Smuk, Karolina Merda, Kazio Starski - Tomasz Bacajewski Bies - Krzysztof Żabka Henryk Szlangbaum - Sebastian Münch Wysocki - Tomasz Czarnecki Baronowa Krzeszowska - Agnieszka Kaczor Książę - Jacek Wester oraz: Marta Bacajewska, Urszula Bańka, Ewelina Dańko, Ewa Gierlińska, Anna Krawecińska, Eliza Kujawska, Mariola Kurnicka, Izabela Sito, Marta Smuk, Małgorzata Szczypińska, Aleksandra Szulc, Anna-Maria Urbanowska, Marta Vielrose Paweł Bernaciak, Łukasz Czerwiński, Mateusz
Wykorzystując teksty Młynarskiego, Wysokiego, Brela, humor żydowski i warszawski, Marian Opania stworzył wraz z Wiktorem Zborowskim kabaret Super Duo. Aktorzy posługują się najlepszymi piosenkami kabaretowymi, wplatając między nie anegdoty zza kulis oraz z planu filmowego, a także najlepsze dowcipy Kabaretu Starszych Panów i kabaretu 60. Mieszanka dwóch wspaniałych aktorów komediowych, fizycznie całkowicie się od siebie różniących, ale tryskających taką samą energią i humorem.To prawdziwa gratka dla miłośników tradycyjnego i dobrego kabaretu. Ilość miejsc ograniczona.Bilety do nabycia w Biurze Obsługi Klienta Aquapark Sopot codziennie w godzinach 9.00 - 20.00 oraz na www.biletynakabarety.plRezerwacja stolików na kabaret 58 555 8560 zasady rezerwacji stolików na kabaret na www.pickandroll.pl
Oświadczyny/Niedźwiedź Anton Czechow Spektakl jest połączeniem dwóch jednoaktówek Antoniego Czechowa - "Niedźwiedź" i "Oświadczyny". "Z tekstów Czechowa wyłania się obraz człowieka zagubionego, zmęczonego i przestraszonego życiem, zmagającego się z własnymi pragnieniami, lękami, ułomnościami, marzącego o miłości, zrozumieniu i akceptacji. Tak samo jak sto lat temu, ludzie podlegają tym samym namiętnościom, instynktom i pragnieniom. Ponadczasowość sztuk Czechowa oraz jego kunszt literacki sprowokowały mnie do zmierzenia się z twórczością mistrza rosyjskiego dramatu" - Marek Brand. Reżyseria: Marek Brand Obsada: Magdalena Żulińska (Teatr Miniatura), Ewa Dziedzic (Teatr Zielony Wiatrak), Tomasz Kobiela (Teatr Zielony Wiatrak), Jacek Majok (Teatr Miniatura), Adam Trela (Teatr Wybrzeże)
Tennessee WilliamsTramwaj zwany pożądaniem(A streetcar named desire)Przekład: Eugeniusz CękalskiIle jest w nas z nas samych, a ile z instynktu? Ile jesteśmy w stanie zrobić dla siebie niszcząc innych? Jak bezbronna jest kobieta, jak bezwzględny jest mężczyzna, a może odwrotnie?Niezapomniana historia wielkiej namiętności i brawurowego upadku utrwalona w kreacjach filmowych Marlona Brando i Vivien Liegh w filmie Eli Kazana. Ten jeden z najważniejszych w amerykańskiej literaturze tekstów opowiada historię życia Stelli i Stanleya Kowalskich, w którą wkracza siostra bohaterki - Blanche, nieprzewidywalna, fascynująca, balansująca na styku kultury i natury - osobowość, za sprawą której miłość, namiętność i codzienność nabierają nowych, zaskakujących kształtów i barw.Reżyseria, opracowanie tekstu i przestrzeń sceniczna: Piotr KruszczyńskiZdjęcia filmowe: Julian A. Ch. KernbachKostiumy: Jola ŁobaczMuzyka i opracowanie dźwiękowe: Rafał KowalObsada:Blanche - Beata Buczek-ŻarneckaStella - Katarzyna BieniekStanley - Jarosław Sacharski (gościnnie)Mitch - Filip FrątczakInez - Dorota LulkaSteve - Bogdan SmagackiDoktor - Eugeniusz K. KujawskiPielęgniarka - Olga Barbara DługońskaWolontariusz - Mateusz Ławrynowicz/Paweł Klowan (gościnnie)
Dzikie łabędzie Tekst oryginalny oparty na motywach baśni H. Ch. Andersena Krystyna Jakóbczyk o spektaklu: Zawsze pociągały mnie historie, w których, mały jak okruszek, szlachetny bohater zmaga się z potężnymi siłami zła i zdumiewające, ale walkę tę wygrywa. Taka jest właśnie historia królewny Elzy, która dziergając z włókien pokrzyw pancerne koszulki wybawiła z mocy złych czarów swoich braci zaklętych w białe dzikie łabędzie. Tą fantastyczną baśń Andersena chciałam opowiedzieć młodym widzom w sposób niezwykły. Sięgnęłam więc po oryginalny sposób na dobry spektakl i w "teatralnym kotle" zanurzyłam przeróżne składniki; dużo teatralnej magii, skomplikowaną sieć intryg perfidnych wiedźm, dużą dawkę zemsty złej królowej MORDENY i podstępnego mistrza HILMARA... Dla równowagi dodałam szlachetność Króla Marka zwanego Dobrym, wiernej starej NIANI i DUCHA KRÓLOWEJ MARII....Wszystko ostro zaprawiłam czarną magią, dodałam niesamowite bogate maski i kostiumy scenografa PAVLA HUBIČKI i wykorzystałam zaprojektowaną przez niego wielką obrotową machinę teatralną. Wszystko więc wciąż kręci się, wiruje, miesza... Dramaturgię tworzy także urocza i groźna, smutna i wzruszająca muzyka PIOTRA SALABERA. Inscenizację, obrazy i tańce na sabacie czarownic stwarza mistrzowską ręką HENRYK KONWIŃSKI... Lecz wciąż brakowało w tym "kotle" duszy, która śmiałaby się i płakała wraz z małą ELZĄ... Stworzyli ją AKTORZY, dając pięknym formom i kostiumom życie i gwałtowne emocje. Magiczny "kocioł teatralny" wrze, a z pary unoszącej się z kotła wyczytać można jasne przesłanie: jeśli jesteś tylko małym dzieckiem też możesz podjąć walkę z potężnymi siłami współczesnego zła, które zagraża twojej rodzinie... dotknęło rodziców, rodzeństwa,innych krewnych... I możesz wygrać tę walkę! Właśnie po to opowiedziałam wam historię o dzikich łabędziach. Tekst i reżyseria: Krystyna Jakóbczyk Scenografia: Pavel Hubička Muzyka: Piotr Salaber Choreografia: - Henryk Konwiński Teksty piosenek:- Kazimierz
Ingmar Bergman Persona Przekład: Stefan H. Kaszyński, Gernowefa Sadalska "Persona jest rolą przypisaną jednostce przez społeczeństwo, rolą, jaką ma ona - zgodnie ze społecznymi oczekiwaniami - odegrać w życiu." - tak definiuje pojęcie persony filozof Carl Gustav Jung. Leżący w szpitalu, przechodzący rekonwalescencję po ostrym zapaleniu płuc, wielki szwedzki reżyser Ingmar Bergman, pisze, inspirowany tym tematem, jeden ze swoich najdziwniejszych, najbardziej wieloznacznych scenariuszy. PERSONA to opowieść o dwóch kobietach - wielkiej aktorce, Elżbiecie Vogler, która nagle postanowiła milczeć, i siostrze Almie, jej opiekunce. Jedna milczy, druga mówi; jedna opowiada, druga tylko słucha. Właśnie ten eksperyment Bergmana: niezwykły, urywany, na pół milczący dialog dwóch szukających zrozumienia kobiet prapremierowo w Polsce na deskach Teatru Wybrzeże. Reżyseria: Grzegorz Wiśniewski Dramaturgia: Jakub Roszkowski Obsada: Joanna Bogacka Ewa Jendrzejewska
Trojmiasto.pl komentuje W Farsie z Warwoth w reż. Adama Orzechowskiego znajdziemy wszystkie najważniejsze elementy sztuk Walsha - klaustrofobiczną scenerię, prowincjonalnych bohaterów, brutalność zastępującą bliskość oraz tęsknotę za innym, lepszym życiem. Elementy, które stanowią o sukcesie dramatów Irlandczyka, w sopockim spektaklu rozbijają się jednak o mały realizm scen, które w realizacji Orzechowskiego tracą to, co najcenniejsze - podszytą współczuciem, niemal poetycką atmosferę, fabułę z pogranicza snu i jawy oraz nieco przewrotne, z pewnością kusząco łatwe, poczucie humoru. Scenicznym ornamentem okazuje się również sam motyw teatru w teatrze. Zbrodnia popełnione przez Dinnego ani nie dziwi, ani nie oburza. Odegrana w konwencji kryminalnej intrygi niewiele wnosi do interpretacji spektaklu. Justyna Świerczyńska Enda Walsh Farsa z Walworth Przekład: Małgorzata Semil Farsa z Walworth to historia rodziny irlandzkich emigrantów z Cork mieszkających w robotniczej dzielnicy Londynu. Miasto jawi im się jako miejsce zguby, katastrofy, zaś rodzinne irlandzkie miasteczko jako utracony Eden. Dinny, ojciec dwóch dorosłych synów, zmusza ich do odgrywania scen odtwarzających tajemnicze okoliczności, które przyczyniły się do jego rozstania z żoną i wyjazdu z Irlandii. Mężczyzna wciąż powraca do dialogów i scen, które zdarzyły się przed laty w ojczystym kraju. Odgrywane wydarzenia w niebywale zabawny, a jednocześnie nie pozbawiony metafizycznej nuty sposób układają się w precyzyjnie skomponowany dramat, pełen socjologicznych obserwacji i celnych spostrzeżeń na temat ludzkiej natury. Reżyseria: Adam Orzechowski Scenografia: Magdalena Gajewska Obsada: Piotr Chys: Sean Grzegorz Falkowski: Blake Krzysztof Matuszewski: Dinny Karolina Piechota: Hayley [foto1][foto2]
Obsada:Monika Chomicka-SzymaniakPiotr ChysPiotr JankowskiEwa JendrzejewskaAnna KociarzEmilia KomarnickaMaciej KonopińskiKrzysztof MatuszewskiKarolina PiechotaMaciej SzemielMarek TyndaJarosław TyrańskiŁukasz KonopkaWilliam ShakespeareWiele hałasu o nicPrzekład: Stanisław Barańczak "Wiele hałasu o nic" to jedna z najrzadziej granych, rzekomo jasnych, komedii mistrza. Jej przedmiotem są niby niewinne dworskie zabawy: jak namówić do małżeństwa zatwardziałego kawalera i niechętną zamążpójściu kobietę? Jak niewinnie zasianą plotką i drobną obmową zniweczyć czyjeś plany i gorącą miłość? Czas powrotu z wojny wcale nie musi oznaczać sielanki i niefrasobliwej zabawy. Przecież silniejsi i bogatsi władzą mogą zabawić się kosztem młodych. Przecież i tak wszystko musi skończyć się happy endem. Zaplanowanym przez nich zmanipulowanym happy endem. Wiele hałasu ale czy rzeczywiście o nic? [foto1][foto2][foto3][foto4][foto5]Adam Orzechowski o spektaklu: Wiele hałasu o nic - rzeczywiście o nic? gdy mówimy o przyjaźni, miłości, śmierci w świecie wartości pozornych w świecie permanentnej wojny, w świecie bez zasad i hierarchii. Gdzie wszyscy manipulują wszystkimi, zapominając o celu tej manipulacji, dla samej czystej, chociaż może wątpliwej przyjemności. Gdzie trwa nieustanna wojna nie o wielkie sprawy, nie o wartości i pryncypia, nie o wielkie pieniądze nawet, ale o małe, wątpliwe przyczółki, dające jednak władzę, choćby tylko nad drugim człowiekiem. Reżyser: Adam OrzechowskiScenografia: Magdalena GajewskaOpracowanie muzyczne: Rafał Kowalczyk Asystent reżysera: Maciej Szemiel Inspicjent/sufler: Wanda Nowińska, Jerzy Kosiła
Kwartet dla czterech aktorów Bogusław Schaeffer Sztuka znakomitego dramaturga, kompozytora i muzykologa Bogusława Schaeffera. Prezentuje perypetie artystów - muzyków poszukujących ideału sztuki i formy, która zadowalałaby ich wszystkich. Okazuje się to jednak niemożliwe, bo nie potrafią się ze sobą porozumieć. Jest to opowieść o kondycji człowieka w chaosie dzisiejszego świata. To luźny zbiór scen: muzycznych, nie muzycznych, dialogowych, parateatralnych i wizualnych. Utwory stanowią wykłady o muzyce z wplecionymi w nie zupełnie absurdalnymi treściami. Opieka artystyczna: Beata Fudalej - wykładowca PWST Kraków, aktorka Teatru Narodowego w Warszawie Muzyka: Marcin Markowicz - stypendium w Bostonie, uczestniczył w kursach mistrzowskich w Polsce, Holandii, Niemczech i USA Obsada : Agata Sasinowska - absolwentka Akademii Teatralnej w Warszawie, aktorka teatralna i filmowa, serial "Na dobre i na złe" Dorota Kuduk - studentka PWSFTViT Łódź, serial "Ratownicy", "Pierwsza miłość" Marcin Korcz - aktor Teatru im. Stefana Jaracza w Łodzi, wystąpił miedzy innymi w filmie "Wenecja", serial "Rodzina zastępcza", "Hotel 51", "M jak Miłość", "Ojciec Mateusz" Mateusz Ławrynowicz - aktor Teatru Miejskiego w Gdyni, Teatru Dramatycznego w Warszawie i Teatru "Prezentacje" w Warszawie, film "Enen", serial "Barwy Szczęścia"