W małym dworkuStanisław Ignacy WitkiewiczAnastazja Nibek powraca z zaświatów. To sen, jawa, a może zbiorowa halucynacja spowodowana współczesną chorobą cywilizacyjną? I jak na to niespodziewane entrée reagują mieszkańcy dworku w Kozłowicach - nerwowy mąż, dwóch skrajnie różnych kochanków denatki, dorastające córeczki z piekła rodem i zachowująca podejrzanie stoicki spokój kucharka? Co stanie się z ich "spokojnym życiem" po powrocie Anastazji? Jedno jest pewne, ta wizyta skończy się dla kogoś sześć stóp pod ziemią... "A taki miał być przyjemny nastrój po podwieczorku w małym, zacisznym, ukrytym w drzewach dworku..." Scena 138 składa hołd mistrzowi formy i gatunku - Witkacemu - biorą na warsztat jego najsłynniejszy i najbardziej zagadkowy dramat.A wszystko po to, aby zmierzyć się z powagą parodii, siłą intrygi i potęgą słowa.Reżyseria: Tomasz PodsiadłyScenografia i kostiumy: Agnieszka SzewczykAsystentka reżysera: Aleksandra CzuńAsystentka scenografa: Paulina RubinkowskaŚwiatło i dźwięk: Jarosław BarczewskiObsada:jciec - Dyapanazy Nibek: Krzysztof WęgrzynowiczZosia Nibekówna, jego córka: Weronika Sprenger (21.02, 31.03, 14.05) / Ewa Bućko (22.04)Amelka Nibekówna, jego druga córka: Marta Stanke (21.02, 22.04) / Sylwia Drzycimska (31.03, 14.05)Jęzory Pasiukowski, kuzyn: Michał TylickiAneta Wasiewiczówna, kuzynka Nibków: Iza Morawska (21.02, 31.03, 14.05) / Agata Braun (22.04)Widmo Matki - Anastazji Nibek: Małgorzata ChoroszewskaIgnacy Kozdroń, oficjalista: Marcin ZiurkowskiJózef Maszejko, oficjalista: Tomasz BolekUrszula Stechło, kucharka: Anna GórnaMarceli Stęporek, chłopiec kuchenny: Sylwia Drzycimska (21.02, 22.04) / Marta Stanke (31.03, 14.05)
OtelloGiuseppe Verdilibretto na podstawie dramatu Williama SzekspiraArrigo BoitoWłoska wersja językowa / tłumaczenie wyświetlane nad sceną.Kierownictwo muzyczne: Tadeusz KozłowskiInscenizacja i reżyseria: Marek WeissScenografia: Hanna SzymczakPrzygotowanie Chóru: Anna MichalakŚwiatła: Piotr MiszkiewiczAsystent dyrygenta: Jakub KontzAsystent reżysera: Magdalena SzlawskaAsystent scenografa: Maksym KohytPrzygotowanie solistów-pianiści korepetytorzy: Liana Krasyun-KorunnaOpowieść o starości i walce z jej skutkami. Otello jest charyzmatycznym przywódcą, bohaterem i nieustraszonym bojownikiem, który znalazł się w zwrotnym punkcie swojej drogi życiowej, kiedy kariera, władza i wierność związanych z nim ludzi ulegają gwałtownej erozji i okazują się wartościami równie nietrwałymi jak zdrowie, moc fizyczna i oddanie ukochanej kobiety. Samotność czarnoskórego Otella w dramacie Szekspira, i opartej na nim operze Verdiego, jest w naszym spektaklu samotnością starego wodza otoczonego przez młodych challengerów, którzy czekają na jakiś błąd czy słabość Alfy, żeby go usunąć i zastąpić. Taką słabością jest miłość do żony pełna zazdrości i podejrzeń. Taką słabością jest porywczy charakter i skłonność do awantur. Otello zapłaci za to wszystko najwyższą cenę. Tragedia, jaka go spotyka, zwykle nie budzi w nas współczucia, bo ciekawostką historii inscenizacji tego dramatu jest fakt, że wykonawca tytułowej partii, umalowany zwykle na czarno teatralną pomadą, jest w druzgocącej większości przypadków postacią antypatyczną. Zżymamy się zwykle na idiotyczny upór męża, któremu taka jawna szuja jak Jago potrafi wmówić bez trudu oczywistą nieprawdę. Spróbujemy trochę prześwietlić te grubą kreską nakreślone charaktery i poszukać w naszym spektaklu fascynującej u Szekspira komplikacji w splotach dobra i zła. Spróbujemy też, jak zwykle, skupić naszą uwagę na postaci wspaniałej kobiety, która staje się ofiarą męskiej głupoty i szowinizmu będących owocami kwitnącego wciąż bezkarnie testosteronu.
Ghostmusical na podstawie filmu "Uwierz w ducha" w reż. Jerry'ego ZuckeraLibretto i teksty piosenek: Bruce Joel RubinMuzyka: Dave Stewart i Glen BallardTłumaczenie: Elżbieta WoźniakPremiera na świecie: 2011 roku, Manchester Opera House (Anglia).Preferencje wiekowe: 15+.Od momentu premiery w brytyjskim Manchester Opera House w 2011 roku, musical GHOST był wystawiany zarówno w Europie (m.in. we Włoszech i na Węgrzech), na Broadwayu, jak i w Azji (Chiny i Korea Południowa). Opowieść o miłości, która potrafi przetrwać nawet najtrudniejszą próbę, tym razem wzruszy widzów Teatru Muzycznego w Gdyni. Musical opowiada historię wielkiej miłości Sama i Molly. Pewnego dnia Sam zostaje zastrzelony i jako duch przekonuje się, że jego śmierć nie była przypadkowa, a Molly wciąż grozi niebezpieczeństwo. Za wszelką cenę pragnie nawiązać kontakt z ukochaną. Zawieszony pomiędzy światem żywych i umarłych próbuje rozwikłać tajemnicę swojej śmierci, a pomaga mu w tym kobieta medium Oda Mae Brown. Filmowa wersja z 1990 roku to popis umiejętności aktorskich gwiazd Hollywood, czyli Demi Moore, Patricka Swayze i Whoopi Goldberg. Ta ostatnia otrzymała od Akademii Filmowej Oscara za najlepszą rolę drugoplanową. Zaskakujący scenariusz, poruszająca muzyka, energiczna choreografia i przede wszystkim znakomite efekty iluzjonistyczne sprawią, że do musicalu GHOST należy powracać, bo nic nie jest takie jak się nam powszechnie wydaje.Reżyseria i tłumaczenie piosenek: Tomasz DutkiewiczKierownictwo muzyczne: Dariusz RóżankiewiczPrzygotowanie wokalne: Agnieszka Szydłowska i Anna DomżalskaChoreografia: Sylwia AdamowiczScenografia: Wojciech StefaniakEfekty iluzjonistyczne: Maciej PolKostiumy: Anna MęczyńskaDrugi kostiumolog: Agata KoschmiederAsystent reżysera: Anna Maria UrbanowskaAsystent choreografa: Joanna SemeńczukAkompaniator/korepetytor: Marian BenedykaAkompaniator: Izabela JaworskaInspicjent: Iwona Warszycka-Kot, Anna Ulatowska Obsada:SAM - Sebastian Wisłocki, Przemysław Zubowicz (gośc.)SAM, CARL -
Philip OsmentNasi najdrożsiPrzekład: Julitta GodekKameralny dramat psychologiczny utrzymany w nieco czechowowskim klimacie. Oglądamy życie grupy mieszkańców małego miasteczka, których łączą koligacje rodzinne i przynależność do miejscowego, kościelnego chóru. Z pozornie błahych, niewinnie prozaicznych rozmów krystalizuje się dziwny, duszny krajobraz ludzki, pełen wzajemnych zaszłości, miłosnych zawodów, rozczarowań jakością własnego życia. Obraz ludzi, których każdy kontakt z wielkim, zewnętrznym światem budzi zazdrość i emocje grożące niespodziewanym wybuchem. Nasi najdrożsi to polska prapremiera tekstu, cenionego, mało znanego jeszcze w Polsce, dramatopisarza brytyjskiego, Philipa Osmenta. Reżyseria: Rudolf ZiołoScenografia: Magdalena GajewskaObsada: Małgorzata Brajner, Piotr Chys, Katarzyna Kaźmierczak, Dorota Kolak, Emilia Komarnicka, Michał Kowalski, Małgorzata Oracz, Cezary Rybiński, Jarosław TyrańskiO realizatorach:Philip Osment - angielski reżyser i dramatopisarz. Studiował językoznawstwo na Uniwersytecie w Oxfordzie. Do 1989 roku był dyrektorem artystycznym londyńskiego teatru Gay Swaetshop (wyreżyserował tam m.in. Poppies, Compromised Immunity oraz napisaną przez siebię This Islands Mine). Jego trzy sztuki (The Dearly Beloved, What I Did in the Holidays, Flesh and Blood) były nominowane do nagrody Writers' Guild, a sztuka The Dearly Beloved zdobyła nagrodę za najlepszą sztukę w regionie (1993).Rudolf Zioło - absolwent filologii polskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Wydziału Reżyserii Dramatu w leningradzkim Instytucie Teatru, Muzyki i Kinematografii. Wykłada na Wydziale Reżyserii Dramatu w krakowskiej PWST. Reżyserował dla Starego Teatru im. Heleny Modrzejewskiej, Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie oraz Teatru Powszechnego im. Zygmunta Hübnera w Warszawie. Od 2003 związany z zespołem artystycznym Teatru Wybrzeże w Gdańsku, od 2005 z Teatrem Powszechnym im. Zygmunta Hübnera w Warszawie. Autor wielu nagradzanych spektakli, m.in. Psiego serca
Czyż nie dobija się koni?na motywach powieści Horacego McCoy'aPrzekład: Zofia ZinserlingJest rok 1935 w USA. Od kilku lat trwa wielki kryzys. Robert i Gloria, uwiedzeni marzeniem o wielkiej i nagłej karierze filmowej, przyjeżdżają do Hollywood. Uciekają przed biedą, brakiem perspektyw, samotnością, głodem i opresją codzienności. Aby przetrwać postanawiają wziąć udział w maratonie tańca, który odbywa się w przy plaży w Santa Monica. Nagrodą jest niebagatelna suma 1000 dolarów. Tańczą po kilkanaście godzin dziennie. Zmęczenie odbiera im siły, zniekształca uczucia, niszczy dusze. Jednak spełnienie marzeń jest cały czas na wyciągnięcie ręki...Reżyseria: Wojciech KościelniakScenografia: Damian StyrnaAnimacje: Eliasz StyrnaKostiumy: Bożena ŚlagaRuch sceniczny: Jarosław StaniekAsystent: Katarzyna ZielonkaMuzyka: Piotr DziubekInspicjent: Katarzyna WołodźkoAsystent reżysera: Maciej GlazaObsada:Justyna Bartoszewicz, Magdalena Boć, Katarzyna Dałek, Marta Herman, Katarzyna Kaźmierczak, Joanna Kreft-Baka, Maria Mielnikow-Krawczyk, Małgorzata Oracz, Piotr Chys, Jerzy Gorzko, Grzegorz Gzyl, Mirosław Krawczyk, Jacek Labijak, Piotr Łukawski, Krzysztof Matuszewski, Marcin Miodek, Jarosław Tyrański, Piotr Witkowski, Malwina Grzybowska, Natalia Łągiewczyk, Hanna Wawrzyniak, Joanna Żóraw, Maciej Glaza, Ralph Kamiński, Chrystian Talik.
ProduktMark Ravenhill "Produkt" Ravenhilla to komedia, która obnaża zachodnie stereotypy na temat islamu. James, bohater sztuki, amerykański producent filmowy, usiłuje przekonać znaną aktorkę, żeby zagrała w filmie o ślicznotce zakochanej w terroryście z Bliskiego Wschodu. Tekst po mistrzowsku demaskuje miraże masowej kultury, która pod pozorem rozrywki przemyca polityczną propagandę. W miarę jak producent opowiada akcję filmu, jasne się staje, że to zlepek zachodnich klisz na temat Bliskiego Wschodu i wojny w Iraku: oto wielka miłość młodej kobiety do arabskiego fundamentalisty, gorący seks miesza się z patetycznym wspomnieniem 11 września, a terroryści z Guantanamo z wielką przemianą duchową głównej bohaterki.Ravenhill w produkcie sugeruje, że dla Hollywood nie ma praktycznie tak trudnego tematu, który nie mógłby być smakowicie przyrządzony i pokazany otępiałej publice w całym blasku amerykańskiego splendoru. Jednocześnie zanurzenie opowieści w absurdalny zlepek stereotypów na temat Islamu, Arabów i zagrożenia terroryzmem sprawia, że tekst ten jest ironicznym komentarzem, mówiącym, że nawet stosując poprawność polityczną, wciąż szczególnie obawiamy się tego co inne.Reżyseria: Michał RzepkaObsada: Wojciech Jaworski; Zofia Nather-----Michał RzepkaReżyser teatralny, wykładowca praktyki i teorii teatralnej. Wystawiał w takich miejscach jak: Teatr Nowy im. K. Dejmka w Łodzi, Teatr im. St. Jaracza w Olsztynie, Teatr Mały w Łodzi, Teatr Studyjny w Łodzi, Międzynarodowy Festiwal Teatralny "Maski" w Poznaniu, Teatr Stara Prochownia w Warszawie, Instytut im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu, Galeria "Manhattan" w Łodzi, Centrum Sztuki Współczesnej w Krakowie, Ośrodek "Propaganda Sztuki" w Łodzi, Łódzkie Spotkania Teatralne, Teatr Polski w Poznaniu, Teatr Klinika Lalek. Ostatnią jego sztuką było: Wyszedł z domu wg dramatu Tadeusza Różewicza w Teatrze Nowym im. K. Dejmka w Łodzi.Mark Ravenhill to wielka gwiazda angielskiej dramaturgii, współtwórca tzw. nowych brutalistów
Coś pięknegoPrzypowieści osobliwe w klimacie realizmu magicznegoW najnowszej produkcji Sopockiego Teatru Tańca pt. "COŚ PIĘKNEGO", jej twórcy robią ukłon w stronę mistrzowskiego kina Federico Felliniego. Po fascynacji filmami typu noir, czas więc na realizm magiczny. Mając w pamięci inspiracje sopockich choreografów, czyli takie filmy jak choćby "Dolce Vita", "La Strada", "8 i ½", "Próba orkiestry", czy "Miasto kobiet" można powiedzieć, że "COŚ PIĘKNEGO" to taneczno-teatralne rozważania na temat sensu życia, przemijania jednostki i cywilizacji, nostalgiczne studium samotności, czy wyraz tęsknoty za prawdziwą bliskością i miłością. I w rzeczy samej, Jacek Krawczyk wraz z zespołem zabiera widza w podróż pełną piękna, satyry, fantazji, ale także określonych konkluzji nad losem człowieczym i losem artysty. Przedstawienie z założenia ma formę kolażu i jest swobodną, autorską interpretacją tematów. Nie aspiruje do adaptacji tanecznej żadnego z wymienionych filmów, ani tym bardziej, do podania recepty na szczęśliwe życie. Niektórzy czytali "La Stradę" jako wyznania poszukującego artysty, któremu musi towarzyszyć fascynacja, euforia, inspiracje. I kobiety. Nie polemizujemy. Choć świat i postaci spektaklu są mocno wystylizowani bezpośrednio nawiązując do estetyki filmów sprzed dziesięcioleci, sensy pozostają aktualne. Koncept: Jacek KrawczykReżyseria, choreografia, koncepcja plastyczna spektaklu: Jacek Krawczyk, Joanna CzajkowskaWspółpraca choreograficzna i kreacje: Joanna Nadrowska, Barbara Pędzich, Kalina Porazińska, Grażyna Słaboń, Dorota Zielińska, Joanna Czajkowska, Jacek Krawczyk oraz Danuta Klementowska, Monika Thurau, Magdalena Kowala, Magdalena ChojnackaMuzyka: collage z wykorzystaniem utworów Nino Roty i Giovanni Fusco Kostiumy i scenografia: Jacek Krawczyk, Joanna CzajkowskaFotografie promujące: kadry z filmów FellinniegoReżyseria świateł: Artur Aponowicz
Mariola Fajak-Słomińska Afrykańska przygodaJacuś we śnie przenosi się na Czarny Ląd. Spotyka tam żyrafę, małpy, słonia, z którymi przeżywa wspaniałe przygody. Chłopczyk, choć nie umie mówić, doskonale daje sobie radę - dzięki odwadze i radosnemu usposobieniu. Małe dzieci z zaciekawieniem oglądają jego przygody, ponieważ Jacuś używa dobrze im znanych sygnałów słownych: bam, hopa, opla, patataj? Zaprojektowana na kształt pokoju dziecinnego przestrzeń teatralna umożliwia najmłodszym swobodny odbiór przedstawienia. Maluszki nie siedzą w tradycyjnych fotelach, lecz na rozsypanych na miękkiej wykładzinie poduszkach. Łagodna kolorystyka scenografii oraz urokliwa muzyka oparta na rytmach afrykańskich z elementami dziecięcej kołysanki dopełniają ten pełen ciepła i spokoju spektakl dla milusińskich.Reżyseria: Mariola Fajak-Słomińska i Janusz SłomińskiMuzyka: Paweł DudzikScenografia: Jolanta BrejdakObsada:Jolanta DarewiczJoanna TomasikJakub Zalewski (gościnnie) / Andrzej Żak
Brzydkie Kaczątkona motywach bajki Hansa Christiana AndersenaPremiera: 13 października 2013Spektakl dla dzieci od lat 5"Kiedy kultura zbyt ściśle definiuje, co ma stanowić o powodzeniu lub pożądanej doskonałości w jakiejkolwiek sferze - czy chodzi o wygląd, wzrost, siłę, maniery, zdolności, gospodarność, bycie męskim, bycie kobiecą, bycie dobrym dzieckiem, dobre wychowanie czy przekonania religijne - wówczas w psychikę wszystkich członków społeczeństwa zostaje wszczepiony wynikający z tego przymus, by oceniać siebie wedle narzuconych kryteriów."Clarissa Pincola Estes "Biegnąca z wilkami""Nieważne, że urodziłem się na kaczym podwórku, ważne, że wyklułem się z łabędziego jajka."H. Ch. AndersenProblem odmieńców jest jednym z najstarszych i najczęstszych motywów w mitach, baśniach i bajkach na całym świecie. Temat odmienności, niedopasowania, poszukiwania tożsamości, a jednocześnie miejsca przynależności to temat uniwersalny, powtarzający się w nieskończonej liczbie wariacji w literaturze, teatrze, kinie. "Brzydkie Kaczątko" Hansa Christiana Andersena jest jedną z najbardziej znanych i popularnych interpretacji tego tematu. Prosta historia kaczątka, które okazuje się łabędziem zawiera wiele tropów odnoszących się do głębokich psychologicznych i socjologicznych treści."Brzydkie Kaczątko" w Miniaturze ma przypomnieć przede wszystkim, że inne nie znaczy brzydkie. W czasach globalizacji spotkania z innym są nieuniknione. W naszej opowieści odmienność kaczątka wywołuje różne reakcje: złośliwość i odrzucenie, ale też obojętność i fałszywą dobroczynność rzucającą ochłapy, żeby uspokoić sumienie. Hasło "brzydkie kaczątko" nie bez powodu tak rozgościło się w naszym języku i sposobie myślenia. Treści, które wywołuje są dziś równie aktualne, jak w czasach, kiedy Andersen walczył, żeby na kaczym podwórku zaakceptowali to, że jest łabędziem. Dlatego tak ważne jest, żeby dzieci zapamiętały tę opowieść i znaczenia, które ze sobą niesie.Eksperymentalna forma przedstawienia nawiązująca
Mały KsiążęAntoine de Saint - ExuperyTłumaczenie: Ewa Łozińska - MałkiewiczPreferencje wiekowe: 15+W 1935 roku Antoine de Saint - Exupéry rozbija się samolotem lecąc samotnie nad Saharą. W 1943 roku - po doświadczeniach II Wojny Światowej, emigracji i rozstaniu z miłością swojego życia - pisze niezwykle dojrzałą, wielowymiarową, filozoficzną baśń Le Petit Prince, którą dedykuje dorosłemu. Baśń o Pilocie, który rozbił się samolotem lecąc nad Saharą. Który sam, na bezludziu, bez jedzenia, bez wody, spotyka chłopca, który przybył na Ziemię z dalekiej asteroidy - Małego Księcia. Poznają się. Rozmawiają. W opowieściach pojawiają się Róża, Latarnik, Pijak, Lis czy Żmija. Kim są? Bo przecież nie tylko kolorowymi, zabawnymi i trochę zwariowanymi postaciami z historyjki dla dzieci...Reżyser o spektaklu: Nasz spektakl jest o pewnym biegu życia, począwszy od dzieciństwa poprzez dorastanie i śmierć. Jak u Exupery'ego, gdzie w oryginale mamy pilota - dorosłego mężczyznę, który rozbija się na pustyni, i żeby w swojej strasznej sytuacji, wobec ogromu pustyni nie oszaleć z samotności, stwarza w swojej wyobraźni postać małego chłopca i razem z nim wędruje poprzez kolejne etapy życia człowieka, swojego własnego życia: beztroskie dzieciństwo na planecie B612, potem są podróże, czyli etap dorastania, etap zbierania doświadczeń, poznawania innych ludzi i siebie samego, a trzecia część to pustynia, starość i próba zastanowienia się nad tym, co mi to wszystko dało? Wydaje mi się, że strasznie krzywdzimy tę książkę, gdy mówimy, że jest to pozycja dla dzieci. Redukujemy tę filozoficzną opowieść do pewnych utartych schematów. Nasza interpretacja w Teatrze Muzycznym nie jest dla dzieci. Nie jest też spektaklem muzycznym. Nie jest kolorowa. Jesteśmy bardzo daleko od standardowych i najpopularniejszych realizacji. I na szczęście także bardzo daleko od magnesów na lodówkę i t-shirtów z mądrymi cytatami z "Małego Księcia". Bo w końcu "Mały Książę" to o wiele więcej. O nieskończenie wiele
Peter ShafferAmadeuszWirtuoz i prowokator. Amadeusz Mozart. Genialne dziecko, histeryczny artysta, nieokiełznany duch. Historia jego życia i twórczości obfituje w przypadki śmieszne i straszne, intrygi, ubóstwo, władzę i pełen sprzeczności związek z żoną Konstancją. Porywał tłumy i możnych całego świata, ale miał też i wrogów. Wśród nich ten największy - Antonio Salieri, który nie mogąc pogodzić się z faktem, że uczeń przerasta mistrza, postanowił go zniszczyć. Wciągająca i prawdziwa historia awangardowej muzyki, przebiegłej intrygi, wielkiej miłości i zazdrości, która nie wybacza...Reżyseria, opracowanie muzyczne, światła: Jacek BałaScenografia i kostiumy: Karolina MazurChoreografia: Katarzyna KostrzewaAsystent reżysera: Mariusz ŻarneckiWystępują:ANTONIO SALIERI - Piotr MichalskiAMADEUSZ MOZART - Maciej WiznerKONSTANCJA WEBER - Agnieszka BałaJÓZEF II - Mariusz ŻarneckiHRABIA VON STRACK - Bogdan SmagackiHRABIA ROSENBERG - Rafał KowalBARON VAN SWIETEN - Dariusz SzymaniakVENTICELLI DOLCE - Agata MoszumańskaVENTICELLI FARNIENTE - Marta KadłubLOKAJ SALIERIEGO - Leon KrzyckiUCZENNICA SALIERIEGO - Olga Barbara Długońska