Sny wg tekstu Iwana Wyrypajewa Przekład: Andrzej Moskwin Narkotyki to substancje, które znane są człowiekowi od dawna. Są naturalne lub przetworzone, bardziej lub mniej związane z konkretnymi społecznościami czy kulturami, wreszcie - mają mniejszy lub większy wpływ na ludzki organizm. Powszechnie dostępna wódka też jest tego typu substancją, ale demonizowanie nazwy narkotyk pozwala inne używki bagatelizować, choć bywają tak samo groźne dla zdrowia. A co z substancjami metafizycznymi? Jak Bóg? Czy ślepa wiara jest tak samo destrukcyjna jak uzależnienie? Nie każdy użytkownik nadużywa. Nie każdy się uzależnia. Skuteczniejsza od moralnego oburzenia będzie przemyślana prewencja. Narkotyki stają się problemem szczególnie wtedy, gdy stają się ucieczką dla dzieci i młodzieży pozbawionych perspektyw. By wypełnić jednostkową pustkę, sięgamy po różne "wypełniacze", czy wyjściem okaże się budowa wspierających się wspólnot i więcej zrozumienia dla pozostałych członków społeczeństwa? W poszukiwaniu piękna, miłości, wyzwolenia i Boga trafili do piekła. Alternatywny świat jako ucieczka od "tego" świata. Cztery zbyt wrażliwe osoby w poszukiwaniu spełnienia wchodzą na ścieżki kierujące ich w odmienne stany świadomości. Trans, miłość, Bóg, sen, narkotyki. To wszystko, co pozwala, choć na chwilę odkleić się od tego, co jest dookoła. Zamknąć oczy i pozwolić sobie na błysk kolorowego świata, z daleka od tego szarego bagna. Bez względu na konsekwencje. A konsekwencje przychodzą zawsze i im większy dług zaciągniemy tym boleśniej przyjdzie nam go spłacać. Po spektaklu debata o substancjach psychoaktywnych, innych wypełniaczach i przyczynach ich stosowania z udziałem reżysera Cezarego Ibera i specjalistki od polityki narkotykowej Martyny Dominiak. Prowadzenie: Agnieszka Kochanowska (KP). Reżyseria: Cezary Iber Wizualizacje: Przemysław Brynkiewicz Muzyka: Maciej Zakrzewski Produkcja: Fundacja Teatru BOTO Obsada: Magdalena Boć, Robert Ninkiewicz, Grzegorz Sierzputowski, Małgorzata
My Fair Lady na podstawie "Pigmaliona" Bernarda Showa Przekład: Antonii Marianowicz, Janusz Minkiewicz Muzyka: Frederick Loewe, libretto: Alan Jay Lerner Przed Operą Królewską w Londynie. Zimny marcowy wieczór... Arystokrata w pogoni za taksówką zderza się z uliczną kwiaciarką, która potrącona upuszcza bukiecik fiołków. Straszliwa gwara kwiaciarki, Elizy Doolittle, budzi zainteresowanie ekscentrycznego językoznawcy i fonetyka profesora Higginsa. Higgins proponuje przyjacielowi zakład: w ciągu pół roku gotów jest zrobić z Elizy prawdziwą damę z Mayfair, w której nikt nie rozpozna dzisiejszej kwiaciarki i jej okropnego języka. Zakład zostaje przyjęty... Libretto musicalu oparte jest na komedii "Pigmalion", którą Bernard Shaw napisał w 1912 roku. Tytuł ten odwołuje się go greckiego mitu o cypryjskim królu-rzeźbiarzu Pigmalionie, który stworzył tak piękny posąg kobiecy, iż się w nim zakochał. Bogini Afrodyta zamieniła rzeźbę w żywą kobietę. Motyw Pigmaliona i stworzonej przez niego Galatei pojawiał się często w poezji, muzyce, malarstwie. Głównym wątkiem "Pigmaliona" jest uczucie, jakie połączy profesora fonetyki, prawdziwego dżentelmena - profesora Higginsa, z krzykliwą londyńską kwiaciarką - Elizą, z której (na mocy zakładu) profesor uczyni damę z najlepszego towarzystwa. Reżyseria: Maciej Korwin Kierownictwo muzyczne: Dariusz Różankiewicz Scenografia i kostiumy: Jerzy Rudzki Choreografia: Joanna Semeńczuk Ruch sceniczny: Bernard Szyc Przygotowanie wokalne: Agnieszka Szydłowska Reżyseria światła: Piotr Kuchta Reżyseria dźwięku: Mariusz Fortuniak Obsada: Prof. Henry Higgins - Marek Richter, Tomasz Więcek Pułkownik Pickering - Andrzej Śledź, Jacek Wester Pani Pierce - Anna Andrzejewska Eliza Doolittle - Aleksandra Meller, Karolina Trębacz, Renia Gosławska Pani Higgins - Ewa Gierlińska Pani Einsford-Hill - Dorota Kowalewska Freddy Einsford-Hill - Tomasz Bacajewski, Jerzy Michalski Alfred Doolittle - Bernard Szyc Jamie, Harry - Łukasz Dziedzic, Krzysztof
W Gorącej Wodzie Kompani to grupa improwizacji teatralnych, powstała przy Teatrze Wybrzeżak w Gdańsku. W jej skład wchodzą aktorzy Teatru Wybrzeżak, członkowie kabaretu Limo i grupy Muflasz. Czym są improwizacje? Nasze improwizacje zazwyczaj mają formę meczu, okazjonalnie przyjmujemy formę spektaklu improwizowanego (np. Świąteczna Improwizorka). W typowym meczu biorą udział dwie drużyny, których zawodnicy wychodzą do etiud zadanych przez publiczność. Właśnie- publiczność. Bez niej nie ma improwizacji, to ona dyktuje nam warunki, podaje tytuły, daje wiatr w żagle lub rzuca kłody pod nogi. Występ jest nieustającą interakcją: aktor-widz. To samonapędzająca się energetyczna machina, pędząca zawsze w kierunku jak najlepszej zabawy! POCZĄTEK: 17:00 ZAPRASZAMY!!!
Teatr Zajechał do bibliotek Miejska Biblioteka Publiczna zaprasza mieszkańców Gdyni do udziału w spektaklu Gwiazda wg Helmuta Kajzara przygotowanym przez Sopocką Scenę Off de BICZ w ramach projektu Teatr Zajechał. 16 grudnia br. (piątek) godz. 18.00 Miejska Biblioteka Publiczna Filia nr 1 ul. Boisko 6 Gdynia Obłuże Wstęp wolny! GWIAZDA wg tekstu Helmuta Kajzara Reżyseria Ewa Ignaczak Aktor: Henryk Dąbrowski Przyjechała pani, osiem sukien na niej, jak ją rozebrali, to się popłakali H. Kajzar Tegoroczna produkcja Teatru Stajnia Pegaza, działającego przy Sopockiej Scenie Off de BICZ, to "Gwiazda" Helmuta Kajzera - znakomitego reżysera i dramatopisarza, należącego do pokolenia "młodych zdolnych", zmarłego w 1982 roku, którego utwory dziś prawie całkowicie zniknęły z polskiego teatru. Tekst Kajzara opowiada historię starej aktorki, która po wielu latach artystycznych i życiowych doświadczeń, próbuje określić swoją tożsamość jako aktorki i kobiety. Ewa Ignaczak do odegrania roli Gwiazdy przewrotnie zaprosiła mężczyznę - Henryka Dąbrowskiego. Zatem historia rozgrywa się wprost na scenie, w teatrze, gdzie aktor Henryk Dąbrowski składa swą opowieść ze swoich wspomnień oraz fragmentów ról aktorki. Z zachowanych w pamięci słów i gestów - ról granych niegdyś lub ról w projekcji marzeń. Bohaterka Kajzera opowiada o swoich niespełnionych marzeniach, pragnieniach i klęskach, a w konsekwencji o cenie, jaką płaci każdy artysta związany ze sceną. Monodram opowiada o poszukiwaniu prawdy o samym sobie, o dochodzeniu do prawdy ludzkiej i artystycznej. Staje się na oczach widzów próbą wydobycia własnej twarzy, uświadomieniem motywów scalających osobowość twórcy (aktora) pojmowanego jako Dzieło Sztuki.
Panna P.Magdalena PaszkiewiczMagdalena Paszkiewicz to tancerka Pracowni Fizycznej Jacka Owczarka, dyrektor artystyczny Teatru Tańca Pro i dyplomowany instruktor tańca współczesnego.Współpracowała z Teatrem Chorea, stworzyła wiele choreografii nagradzanych i prezentowanych na wielu festiwalach w Polsce i za granicą. Choreografia, wykonanie, muzyka: Magdalena Paszkiewicz Współpraca artystyczna: Wojciech Mochniej Realizacja we współpracy z Klubem Żak.
Tom StoppardRockTłumaczenie: Elżbiety WoźniakGłośna sztuka brytyjskiego dramaturga i scenarzysty, zdobywcy Oscara za scenariusz do filmu "Zakochany Szekspir", jest epicką opowieścią o trzydziestu latach XX-wiecznej Europy. Historia, polityka, namiętność towarzyszące bohaterom, żyjącym po dwóch stronach Żelaznej Kurtyny, przeplatają się z historią muzyki rockowej. Współbohaterem sztuki są najgłośniejsze utwory z tamtych lat wykonywane przez prawdziwe gwiazdy: The Beatles, The Rolling Stones, Pink Floyd, The Velvet Underground, The Doors, czy Boba Dylana.Sztuka opowiada o tym, jak muzyka i miłość obalają mury, a jej gdyńska wersja została wzbogacona o wątki związane z historią Polski i Trójmiasta.Reżyseria: Krzysztof BabickiScenografia: Jagna JanickaKostiumy: Sławomir SmolorzŚwiatło: Maria MachowskaAsystent reżysera: Andrzej RedoszInspicjent: Maciej SykałaSufler: Ewa GawronProducent: Ewa WojciechowskaObsada:Grajek, Ferdinand - Maciej WiznerEsme (młodsza), Alice (w II akcie) - Marta KadłubJan - Szymon SędrowskiMax - Dariusz SzymaniakEleanor, Esme (starsza) - Monika BabickaGillian, Lenka - Agata MoszumańskaŚledczy - Rafał KowalMilan - Andrzej RedoszMagda - Beata Buczek-ŻarneckaNigel - Grzegorz WolfStephen - Piotr MichalskiCandida - Dorota LulkaPolicjant I, kelner - Mariusz ŻarneckiPolicjant II - Bogdan SmagackiSpiker - Małgorzata TalarczykSpiker II - Leon KrzyckiSpiker III - Elżbieta Mrozińska
Idąc do... czyli historia Małego Księcia spektakl Grupy Teatralnej SCENA 138 Reżyseria: Tomasz Podsiadły Asystent: Marta Łosiewicz Scenografia i kostiumy: Magdalena Kurek Grupa Teatralna Scena 138 to projekt edukacyjny powstały z inicjatywy Tomasza Podsiadłego we współpracy z Centrum Kultury w Gdyni, Towarzystwem Miłośników Gdyni, i Teatrem Miejskim w Gdyni poparty środkami z wydziału kultury Urzędu Miejskiego w Gdyni. Zajęcia przeznaczone są dla młodzieży i studentów pragnących rozpocząć swą przygodę z teatrem, zarówno profesjonalną jak i amatorską - tylko dla zabawy. W roku 2011 zajęcia zostały podzielone na dwa etapy. Pierwszy z nich to zajęcia warsztatowe. Praca nad świadomością ciała, plastyką ciała, dykcją, impostacją, elementarne zadania aktorskie. Część druga to przygotowanie spektaklu teatralnego na motywach "Małego Księcia". Spektaklowi towarzyszyć będzie wystawa fotografii Anny Nowocińskiej oraz rysunków Magdaleny Kurek, inspirowanymi powieścią. "Wszyscy dorośli byli kiedyś dziećmi. Choć niewielu o tym pamięta" - napisał w przedmowie do swej opowieści o "Małym księciu" Antoine de Saint Exupery. My nie zapominamy. Pamiętamy też ten moment, gdy dzieci stają się dorosłymi. O nich będzie nasz najnowszy spektakl. Powrót do zapomnianych, porzuconych na strychu zabawek rozpoczyna sentymentalna podróż bohaterów ku dorosłości, jaką przeszedł każdy z nas. Zarówno już dorośli jak i jeszcze dzieci znajdą w tym spektaklu ciekawe wątki oraz będą mieli szansę zobaczyć ulubione postaci w zupełnie nowym świetle.
Piotruś PanJ.M. BarrieTłumaczenie - Macieja SłomczyńskiegoAdaptacja: Arkadiusz Klucznik - na podstawie J.M. Barrie w tłumaczeniu Macieja SłomczyńskiegoKolorowy spektakl przeznaczony dla widzów w wieku od lat 4 do 104.Ilu dorosłych marzyło, by choć przez chwile znów poczuć się dzieckiem? Ile dzieci chciało, choć przez minutę stać się dorosłymi? Kto choć raz w życiu nie zapragnął latać? Czy jest choć jedna osoba, która nie marzyła, by na statku pirackim przemierzać morza i oceany? Gdzie jest Nibylandia? Czy w prawo i aż do rana to właściwy adres? Czy być Piotrusiem Panem to znaczy nie umieć kochać? Czy kochać za mocno? Czy wróżki istnieją? Czy tylko wtedy , gdy się w nie wierzy? Czy tykanie budzika może obudzić krokodyla? Gdzie leży granica naszej wyobraźni? Czy...?Ale...?Dlaczego...? znasz więcej pytań? Potrzebujesz lepszych odpowiedzi?Zatem musimy się spotkać w Teatrze Miniatura na naszym "kolorowo-muzyczno-fantastycznym" spektaklu "Piotruś Pan" w adaptacji Arkadiusza Klucznika, z piosenkami Dariusza Czajkowskiego (teksty) i Michała Kowalczyka (muzyka). Tylko u nas Nibylandia jest stanem radości... latanie - stanem ducha, a Piotruś Pan - każdym z nas.W prawo, a potem szybko aż do rana,Nasza kraina rozmarzona, rozbujana,Czeka na wszystkie smutne szare twarze,Smutek nasza kraina z twarzy zmaże(D. Czajkowski)Umowna scenografia zmusza nas do uruchomienia wyobraźni. Piosenki Michała Kowalczyka są melodyjne i efektowne, i co najważniejsze - wpadają w ucho już po pierwszym wysłuchaniu. Reżyserią spektaklu zajęli się wspólnie: Jerzy Jan Połoński - aktor, reżyser, muzyk i artysta kabaretowy oraz Jarosław Staniek - bardzo dobrze znany trójmiejskiej publiczności tancerz, choreograf oraz reżyser takich spektakli, jak : "Opentaniec", "Hair", "Footlose", "12 ławek".Reżyseria: Jerzy Jan Połoński i Jarosław StaniekScenografia: Jerzy Jan PołońskiChoreografia: Jarosław StaniekKostiumy: Anna ChadajMuzyka: Michał KowalczykTeksty piosenek: Dariusz CzajkowskiProjekcje video : Dawid
W naszej Krainie nikt nie będzie się nudził a przy okazji podczas świetnej zabawy może się czegos nauczyć. Nasze zabawki edukacyjne, manipulacyjne i sensoryczne angażują wszystkie zmysły dzieci - dając im przy tym mnóstwo radości.