Zapraszamy na Weekend z Teatrem Witkacego w Gdańskim Teatrze Szekspirowskim. W trzy dni publiczność GTS będzie mogła zobaczyć cztery spektakle teatru z Zakopanego.
Wydział Wokalno-Aktorski Akademii Muzycznej w GdańskuGeneva University of Music (Haute école de musique de Genève)Ogólnokształcąca Szkoła Baletowa w Gdańsku
(g)DZIE-CI FACECI One już od wielu lat nie tylko śpiewają - ale całkiem serio pytają, wołają, krzyczą - Gdzie ci mężczyźni?! Im jeszcze ciągle się wydaje, że kobietę trzeba trzymać krótko, z ułańską fantazją chodzą na piwko naprzeciwko i bawią się, jak szwoleżerowie - pocieszenie znajdując nie tylko w używkach i ramionach innych kobiet, ale i stwierdzeniu, że z dziewczynami to nigdy nie wie się... A przecież miał być ślub, a potem wesele... Ale one już wcześniej deklarowały, że nie mają woli do zamęścia, żeby się o nie nie martwić, i że mają dość, że wymienią ich na lepsze modele. Szydziły, drwiły, wytykały, miały swoje małżeńskie filozofie. A oni odsłaniając swe wnętrza - oddawali im serca i ciała - a im ciągle było mało, i mało. I marzyły o księciu z bajki, dla którego będą jedną jedyną i niezauważalnie oddawały się w ręce zręcznych manipulatorek, które przewodziły im w budowie nowego, lepszego świata. Takiego bez paskudnych białych samców. I teraz w tym krajobrazie po bitwie, na zgliszczach tego patriarchalnego porządku stanęły z lamentem samotnych, niechcianych, niezapłodnionych... I muszą się zmierzyć ze stadem oddających się dziecięcym subwersywnym zabawom, sfeminizowanych osobników marzących, jak i one o byciu... prawdziwą kobietą! No i gdzie ci faceci? Taki paskudnie niepoprawny, szowinistyczny scenariusz się nam ułożył z kilkudziesięciu popularnych i mniej znanych polskich piosenek, stworzonych przez naszych najwybitniejszych tekściarzy i kompozytorów. Że można było ułożyć inny? Pewnie tak, ale tym razem postaramy się śpiewająco przyjrzeć postępującemu tzw. kryzysowi męskości, ideologiom i ideolożkom feministycznym i wszelkim aspektom wojny płci - pół żartem - pół serio, ale najczęściej z campowym przymrużeniem oka. Reżyseria: Adam Orzechowski Scenografia: Magdalena GajewskaKierownictwo muzyczne i aranżacje: Tomasz KrezymonInspicjent: Jerzy KosiłaW spektaklu występują: Dorota Androsz, Małgorzata Brajner, Ewa Jendrzejewska, Anna Kociarz, Małgorzata
PłatonowAnton Czechow Tłumaczenie: Agnieszka Lubomira PiotrowskaNa deski Teatru Wybrzeże powraca dramaturgia Antona Czechowa - wspaniałego, obdarzonego błyskotliwym poczuciem humoru, wnikliwego zmysłem obserwacji rosyjskiego dramatopisarza i lekarza. PŁATONOW to jego debiutancka sztuka, którą napisał mając zaledwie 21 lat. Ale ukazuje już ona w pełnej rozciągłości geniusz, zmysł obserwacji i wytrawne pióro autora. Mówi się wręcz, że zawierają się w niej zawiązki wszystkich jego późniejszych dzieł. PŁATONOW - opisujący spotkanie długo niewidzących się przyjaciół i późniejsze konsekwencje tegoż spotkania - to galeria pełnokrwistych, skomplikowanych wewnętrznie postaci. Mimo że sztuka powstała przed 130 laty, obraz namiętności, desperackiego poszukiwania kogoś, albo przynajmniej jakiejś namiastki w czasie kryzysu, jest boleśnie aktualny, niezwykle bliski naszym czasom.Spektakl będzie grany w nowym, komunikatywnym i żywym - a także poszerzonym o niepublikowane u nas wcześniej fragmenty - tłumaczeniu Agnieszki Lubomiry Piotrowskiej.Reżyseria: Grzegorz WiśniewskiOpracowanie tekstu: Jakub Roszkowski Scenografia: Barbara HanickaOpracowanie muzyczne: Rafał KowalczykInspicjent, sufler: Joanna JanuszewskaReżyseria świateł: Marek KozakiewiczAsystent reżysera: Katarzyna DałekW spektaklu występują: Magdalena Boć, Monika Chomicka-Szymaniak, Katarzyna Dałek, Katarzyna Z. Michalska, Piotr Biedroń, Piotr Chys, Robert Ninkiewicz i Michał Jaros.-----Grzegorz Wiśniewski (ur. 1968) - jeden z ciekawszych polskich reżyserów średniego pokolenia. Absolwent Wydziału Reżyserii Dramatu PWST w Krakowie (1996). Zadebiutował w 1997 roku w Krakowskim Teatrze Scena STU BABIŃCEM Czechowa, potem wyreżyserował tam jeszcze PREZYDENTKI Schwaba (1999). Reżyserował w krakowskim Teatrze im. Juliusza Słowackiego (ZDARZENIA NA BRYGU BANBURY Gombrowicza, 1999; PŁATONOW Czechowa, 2000), w teatrach wrocławskich: Współczesnym (RZEŹNIA Mrożka, 2000) i Polskim (JAN GABRIEL BORKMAN Ibsena, 2005), w warszawskim
Na niby - NaprawdęFélix Lope de Vega y CarpioDramat intrygujący, tajemniczy, ciekawy psychologicznie i filozoficznie, eksperymentujący z formami metateatralnymi. "Na niby - naprawdę" należy do kategorii comedia de Santos, czyli sztukopartych na żywotach świętych. Głównym bohaterem jest święty Genezjusz, według legendy zawodowy aktor w czasach prześladowania chrześcijan za czasów Dioklecjana, który nawrócił się w teatrze,grając w sztuce, mającej wyszydzać chrześcijan. "Na niby - naprawdę" to metafora świata jako teatru. Theatrum Mundi jest w centrum struktury całego dramatu. Scenariusz, inscenizacja, reżyseria: Andrzej St. Dziuk /Asystent reżysera: Marzena Garbowska Muzyka: Jerzy Chruściński Śpiew: Dorota Ficoń Aranżacja i wykonanie muzyki: Zespół QUEPASSA / charakteryzacja: Magdalena Koriat Scenografia: Marek Mikulski Asystent scenografa: Jolanta SolskaChoreografia: Anita Podkowa / Zespół Sceny Tańca WspółczesnegoObsada: Adrianna Jerzmanowska, Dominik Piejko, Krzysztof Wnuk,Krzysztof Najbor, Krzysztof Łakomik, Marek Wrona, KatarzynaPietrzyk, Joanna Banasik, Andrzej Bienias, Jaga Siemaszko, EmiliaNagórka, Piotr Łakomik
"Szczęśliwa, skromna rodzina, normalni ludzie, normalne życie a tu bach - taka kara Boska. Takie nieszczęście. Kto by się spodziewał? Tylko za jakie grzechy, pytam? Dlaczego akurat my?" - docieka rozgoryczony Albert A. (56 l.). Barbara A. (54 l.) dodaje: "Najpierw myśłisz - taki dar losu. Takie szczęście. Taka okazja. Z dnia na dzień stajesz się kimś... A a po paru dniach wszystko zaprzepaszczone... Wszystko. Tragedia... Koszmar. Po prostu koszmar... Dlaczego pytam? Dlaczego?"
ToscaGiacomo PucciniLibretto Luigi Illica, Giuseppe GiacosaMarek Weiss o spektaklu: Pierwszą moja decyzją po objęciu dyrekcji Opery Bałtyckiej było zdjęcie z afisza mocno już wysłużonej inscenizacji Toski. Ponieważ uważam to arcydzieło za jedną z najważniejszych pozycji gatunku, a jednocześnie jest to moja ulubiona opera z najpiękniejszą ze wszystkich arii na świecie, będącej krótkim pożegnaniem Cavaradossiego z młodym życiem, obiecałem sobie, że zanim pozostawię Bałtycką w rękach nowej dyrekcji, przywrócę ten tytuł gdańskiej scenie. Okazją do tej premiery staje się dodatkowo obecność w naszej artystycznej ekipie Tadeusza Kozłowskiego, który dyryguje tym dziełem w sposób niezrównany, Pawła Skałuby, który wspomnianą arię zaśpiewa przejmująco, a przede wszystkim Katarzyny Hołysz, która po prostu jest Toską i powinna tę partię śpiewać na największych scenach świata. "To czemu się tak jeszcze nie dzieje?" - spytacie Państwo. A no dlatego, że to, co najlepsze zaczyna się właśnie tu, w Bałtyckiej.Kierownictwo muzyczne: Tadeusz KozłowskiInscenizacja i reżyseria: Marek WeissScenografia: Hanna SzymczakŚwiatła: Piotr MiszkiewiczPrzygotowanie Chóru: Anna MichalakObsada:Tosca - Katarzyna Hołysz / Lilla LeeCavaradossi - Paweł Skałuba / Jacek LaszczkowskiScarpia - Leszek Skrla / Mikołaj ZalasińskiAngelotti - Piotr Nowacki / Szymon KobylińskiZakrystian - Daniel BorowskiSpoletta - Krzysztof Rzeszutek / Witalij WydraSciarrone - Marcin Miloch / Rafał SamborDozorca więzienia - Jacek Jasman / Wojciech Jurga oraz Chór i Orkiestra Opery Bałtyckiejdyrygent - Tadeusz Kozłowski.
BiesyFiodor Dostojewskiw adaptacji Alberta CamusaAdaptacja sceniczna arcydzieła światowej literatury, w której krwisty kryminał zmieszany jest z politycznym dyskursem i szokującą erotyką. Oto wielkie namiętności, tajemnicze zbrodnie i odwieczna walka między dobrem i złem. Fascynujące kobiety i demoniczni mężczyźni jako bohaterowie aktualnej i uniwersalnej opowieści o mechanizmach szaleństwa i skutkach manipulacji. Przed Wami metafizyczna podróż, która odsłoni najciemniejsze zakamarki ludzkiej psychiki. Warto je poznać, by zmierzyć się z własnymi biesami...Opracowanie tekstu i reżyseria: Krzysztof BabickiScenografia: Marek BraunKostiumy: Sławomir SmolorzMuzyka: Marek KuczyńskiŚwiatło: Marek PerkowskiAsystent reżysera: Rafał KowalObsada:KOBIETA W CZERNI - Olga Barbara DługońskaTICHON - Andrzej RedoszSTIEPAN TROFIMOWICZ - Jerzy Kiszkis (gościnnie)BARBARA PIETROWNA - Dorota LulkaSZIGALEW - Piotr MichalskiLIPUTIN - Mariusz ŻarneckiSZATOW - Rafał KowalGAGANOW - Bogdan SmagackiWIRGIŃSKI - Leon KrzyckiSTAWROGIN - Szymon SędrowskiPRASKOWIA - Małgorzata TalarczykDASZA - Marta KadłubLIZA - Aleksandra Przybył (gościnnie)KIRIŁOW - Dariusz SzymaniakMARIA TIMOFIEJEWNA - Monika BabickaLEBIADKIN - Grzegorz WolfPIOTR WIERCHOWIEŃSKI - Maciej WiznerFIEDKA - Bogdan SmagackiMARIA SZATOW - Agata Moszumańska
GreaseMuzyka, libretto, teksty piosenek: Jim Jacobs, Warren CaseyKultowy musical, który przenosi widzów w szalone lata 50 - te! "Grease" to także wielki przebój filmowy z 1978 roku, z niezapomnianymi rolami Johna Travolty i Olivii Newton-John. Jeden z najbardziej dochodowych filmów muzycznych w historii, nominowany do wielu prestiżowych nagród (w tym m.in. do Oscara i Złotego Globu). Amerykańska szkoła średnia; przystojni, zbuntowani młodzieńcy w czarnych skórzanych kurtkach - niepokorni, typowi młodzi gniewni. Szybkie samochody, cheerlederki w różowych strojach i wszechobecna brylantyna!Roztańczeni, zakochani w rock and rollu i dobrej zabawie młodzi bohaterowie zmagają się z miłosnymi problemami. Świetna choreografia i chwytliwe, przebojowe piosenki m.in. You Are The One What I Want, Look at Me I'm Sandra Dee i Summer Nights. "Grease" to przede wszystkim dobra zabawa, którą Teatr Muzyczny przenosi z Broadwayu na gdyńską scenę. Pełen wigoru i świeżości ekscytujący musical składający hołd niezapomnianej epoce rock'n'rolla!!!Reżyseria: Maciej KorwinChoreografia: Jarosław StaniekScenografia: Wojciech StefaniakKierownictwo muzyczne: Tomasz Filipczak (przy współpracy Dariusza Różankiewicza)Kostiumy: Dorota ZalewskaPrzygotowanie wokalne: Agnieszka SzydłowskaObsada:DANNY ZUKO - Marek Kaliszuk / Paweł Kubat SANDY OLSON - Dorota Białkowska / Paulina Łaba /ad/ KENICKIE - Paweł Czajka / Krzysztof Wojciechowski BETTY RIZZO - Renia Gosławska / Aleksandra MellerSONNY LATIERRI - Tomasz Bacajewski / Sebastian Wisłocki FRENCHY - Agnieszka Król / Karolina Merda ROGER - Paweł Mielewczyk / Adam Zawicki MARTY - Mariola Kurnicka / Anna-Maria Urbanowska DOODY - Michał Zacharek / Krzysztof Żabka JAN - Magdalena Smuk / Agnieszka Rose /ad/ EUGENE FLORCZYK - Tomasz Czarnecki / Janusz Żak PATTY SIMCOX - Anna KrawecińskaVINCE FONTAINE - Jerzy Michalski
Paul PörtnerSzalone nożyczkiPrzekład: Elżbieta WoźniakSalon fryzjerski "Szalone nożyczki" prowadzony przez mistrza grzebienia i rzecz jasna nożyczek, Tonia, słynie z doskonałej obsługi i profesjonalnych usług, niestety na jego nienaruszonej reputacji pojawia się skaza - morderstwo w sąsiadującym z salonem mieszkaniu, dokonane przez nieznanego sprawcę. Podejrzani są zarówno pracownicy salonu, jak i jego klienci. I tu do akcji wkraczają... Widzowie.Przypuszczam, że będziecie mieli Państwo własne poszlaki, które pomogą w rozwikłaniu sprawy. Świadkowie mogą bezpośrednio zadawać pytania podejrzanym. To Państwo biorąc czynny udział w śledztwie wskazują winnego, to dzięki Wam policjanci mogą odtworzyć feralne zdarzenie z najdrobniejszymi szczegółami, to wreszcie Państwo, decydują o zakończeniu sztuki.Reżyseria: Maciej KorwinWspółpraca reżyserska: Bernard SzycScenografia: Renata Godlewska Obsada:Magdalena Smuk: BarbaraDorota Kowalewska: Pani DąbekPaweł Bernaciak: Tonio Rafał Ostrowski: Dominik Tomasz Więcek: WurzelBernard Szyc: Michał
Baltic. Pies na krzena podstawie książki "Baltic. Pies, który płynął na krze" Barbary GawrylukSpektakl dla dzieci w wieku: od 6 latW styczniu 2010 roku załoga statku badawczego R/V Baltica, 15 mil morskich od brzegu, wyłowiła z morza psa. Pies płynął na krze. Spędził na niej kilka dni i nocy, przebył, na oczach połowy Polski, ponad 200 km - dryfując od Torunia aż w okolice Helu. W końcu wyłowił go pan Adam, wyłowił i zaopiekował się nim. Prosta, a zarazem niesamowita historia. Przy tym bardzo ludzka psia historia.Baltic jest wyjątkowym bohaterem. Bohaterem wyjętym z kontekstu wydarzeń, które prowokuje i w których uczestniczy. Baltic nie rozumie zamieszania i hałasu, który wokół niego powstaje. Z pewnością nie rozumie, dlaczego ktoś miałby podszywać się pod jego pana, nie rozumie zawiłej mowy prezentera telewizyjnego, nie rozumie też tego, że jego życie zawisło na włosku, gdy myśliwi postanawiają oddać mu przysługę i skrócić jego cierpienia... Świat widziany oczami Baltica jest dużo prostszy, chwilami dziecięco naiwny. Pies widzi powierzchownie i prosto - boi się bombardujących go "darów serca", ale docenia gest dziewczynki, która dzieli się z nim ciastem.Ciekawe jest to, jak Baltic swoją obecnością zupełnie niezamierzenie wywołuje w ludziach skrajne i często przeciwstawne emocje. Pies na krze staje się dla jednych okazją do zabłyśnięcia przez 5 minut przed telewizyjnymi kamerami, dla innych przyczynkiem do filozoficznych dywagacji na temat natury życia, śmierci i cierpienia. Jednych denerwuje, dziwi, śmieszy, innych wybudza z poświątecznego marazmu, w jeszcze innych wzbudza empatię i chęć pomocy. Psa nie interesuje to, co myślą o nim ludzie. Przerażony i bezradny pies po prostu chce, żeby nie było mu zimno. Nie chce być na krze. Pies chce żyć. Szuka ciepła, tak w dosłownym, jak i w przenośnym sensie. Historia Baltica to opowieść o ludzkiej dobroci i o pisanym z dużej litery "Człowieczeństwie", które manifestuje się w najmniej oczekiwanych momentach; choćby przy