Cafè LunaAnna BurzyńskaTrzy wyjątkowe kobiety o burzliwych życiorysach, można powiedzieć - na skraju załamania nerwowego. Dwóch tajemniczych mężczyzn, z czego jeden na wysokich obcasach oraz filmowe przeboje. Sztuka zainspirowana klimatem filmów Pedro Almodóvara zachwyca, śmieszy i budzi kontrowersje. Nie ma drugiego tak oryginalnego twórcy kina europejskiego. "Cafè Luna" to spektakl, w którym spotykają się wszystkie jego zalety: charakterystyczni bohaterowie, tajemniczy świat nieoczywistych uczuć i przejmujące piosenki. Poza wszystkim jest to jednak przedstawienie o pożądaniu i miłości. O pragnieniu, potrzebie bliskości, czekaniu i wspominaniu. Prawdziwy labirynt namiętności.występująReżyseria: Józef OpalskiScenografia i kostiumy: Zofia de InesRuch sceniczny: Anna IberszerŚwiatło: Marek PerkowskiKierownictwo muzyczne i aranżacje: Piotr SalaberPrzygotowanie wokalne: Barbara CzarkowskaAsystent reżysera: Olga Barbara DługońskaSufler: Ewa GawronInspicjent: Maciej SykałaProducent: Ewa Wojciechowska-ChodorekWystępują:ROSITA - Beata Buczek-ŻarneckaBIANCA - Olga Barbara DługońskaCARMELA - Elżbieta MrozińskaRICARDO - Rafał KowalBARMAN MANOLO - Maciej Sykała
Nie bójmy się... Anna Haracz, Andrzej MorawiecA jakby tak przestać się bać?Mijającego czasu i jego skutków?Starości, bolącego ciała, siwizny i braku szacunku ze strony tych, do których dziś świat należy?Monotonii życia w jednej relacji. Upierdliwego męża i zrzędliwej żony?Przestać się bać śmieszności i kochać po grób.Przestać się bać nudy, rutyny, pozornej nijakości dnia codziennego i zachwycać się drobiazgami dnia codziennego?A co jeśli pod tym wszystkim co dziś nazywamy dojrzałością a nawet starością kryje się urok mądrości, głębia codzienności i nieprzemijalność miłości.To projekt stworzony przez dwie doświadczone osobowości trójmiejskiego środowiska tanecznego: Annę Haracz - tancerkę o rozpoznawalnym stylu, założycielkę autorskiego teatru KINO VARIATINO oraz Andrzeja Morawca - doktora sztuki, tancerza, pedagoga i choreografa. To spektakl dojrzałych ludzi i dojrzałych artystów. Z perspektywy mijającego czasu patrzymy na swoje wybory, błędy, sukcesy i porażki. Nadajemy im różne znaczenia, przyklejamy im odmienne etykiety. Uwikłani w codzienne relacje wiemy, że dzień dzisiejszy to suma naszych lęków i aktów walki z nimi. Ten spektakl to opowieść o jakże niemodnym dziś temacie dojrzałości, miłości, banalnościach dnia codziennego i niespiesznego starzenia się...Choreografia, wykonanie, muzyka, kostium: Anna Haracz, Andrzej Morawiec Spektakl powstał dzięki dofinansowaniu w ramach Stypendium Kulturalnego Miasta Gdańska.
Zapraszamy na koncert inauguracyjny, prezentujący program artystyczny sezonu, w trakcie którego zaprezentują się wszystkie zespoły artystyczne Opery Bałtyckiej: orkiestra, chór i balet.
Bez tytułuIngmar VillqistMatka, ojciec, syn. Mała, prawie pusta kawalerka na poddaszu, głośno tykający zegar, wdzierające się przez okna i szczeliny odgłosy rozbawionego miasta, pędzącego na złamanie karku za życiem. Nie widzieli się od sześciu lat, kiedy to Jerg opuścił Ellmit, zaspane prowincjonalne miasteczko, "gdzie mieszkają dobrzy ludzie, jest tak ładnie: plaża, molo, promenada, dokąd tylu ludzi przyjeżdża w lecie." Chciał rozpocząć życie z dala od stereotypowego myślenia jego mieszkańców, od oczekiwań, presji, ludzkiego gadania. Chciał zaznać wolności, wyszaleć się, zagubić w tłumie metropolii, odnaleźć własne "Ja"... Do rodziców zadzwonił dopiero w momencie choroby. W momencie, gdy poczuł, że nie powinien dłużej zwlekać z rachunkiem sumienia. Opuszczony przez nowych przyjaciół, dusi się samotnością, pragnie ciepła, dotyku, matczynej miłości i akceptacji ojca. Czy ten wieczór prawdy stanie się wieczorem zrozumienia i przebaczenia? Czy uda się pokonać dzielącą ich przepaść? Kiedy spadają noszone prze wiele lat maski, a z szafy wypuszczone zostają najstraszniejsze demony, wypowiadane są słowa, które nigdy nie powinny być wypowiedziane. Słowa, które bolą, ranią, często śmiertelnie. Czy wtedy dalej obowiązuje zasada, że matki zawsze przebaczają, ojcowie, choć milczą, rozumieją, a synowie, niezależnie od wieku, na zawsze pozostają ich małymi, bezbronnymi dziećmi, których kocha się "mimo wszystko"?BEZ TYTUŁU (OHNE TITEL) Ingmara Villqista to jedna z sześciu jednoaktówek składających się na cykl BEZTLENOWCE. Ponad dekadę temu ugruntowały one pozycję autora jako jednego z najchętniej wystawianych współczesnych dramaturgów, a kilka z nich doczekało się realizacji teatru telewizji. Posługujący się norweskim pseudonimem autor powołuje się w nich na ibsenowską i strindbergowską tradycję teatru realistycznego i naturalistycznego, stylistykę dotychczas tak obcą dla twórczości Adama Nalepy. Wszystkie traktują o ludzkim cierpieniu i bólu, o fizycznej i psychicznej
Brzydkie Kaczątkona motywach bajki Hansa Christiana AndersenaPremiera: 13 października 2013Spektakl dla dzieci od lat 5"Kiedy kultura zbyt ściśle definiuje, co ma stanowić o powodzeniu lub pożądanej doskonałości w jakiejkolwiek sferze - czy chodzi o wygląd, wzrost, siłę, maniery, zdolności, gospodarność, bycie męskim, bycie kobiecą, bycie dobrym dzieckiem, dobre wychowanie czy przekonania religijne - wówczas w psychikę wszystkich członków społeczeństwa zostaje wszczepiony wynikający z tego przymus, by oceniać siebie wedle narzuconych kryteriów."Clarissa Pincola Estes "Biegnąca z wilkami""Nieważne, że urodziłem się na kaczym podwórku, ważne, że wyklułem się z łabędziego jajka."H. Ch. AndersenProblem odmieńców jest jednym z najstarszych i najczęstszych motywów w mitach, baśniach i bajkach na całym świecie. Temat odmienności, niedopasowania, poszukiwania tożsamości, a jednocześnie miejsca przynależności to temat uniwersalny, powtarzający się w nieskończonej liczbie wariacji w literaturze, teatrze, kinie. "Brzydkie Kaczątko" Hansa Christiana Andersena jest jedną z najbardziej znanych i popularnych interpretacji tego tematu. Prosta historia kaczątka, które okazuje się łabędziem zawiera wiele tropów odnoszących się do głębokich psychologicznych i socjologicznych treści."Brzydkie Kaczątko" w Miniaturze ma przypomnieć przede wszystkim, że inne nie znaczy brzydkie. W czasach globalizacji spotkania z innym są nieuniknione. W naszej opowieści odmienność kaczątka wywołuje różne reakcje: złośliwość i odrzucenie, ale też obojętność i fałszywą dobroczynność rzucającą ochłapy, żeby uspokoić sumienie. Hasło "brzydkie kaczątko" nie bez powodu tak rozgościło się w naszym języku i sposobie myślenia. Treści, które wywołuje są dziś równie aktualne, jak w czasach, kiedy Andersen walczył, żeby na kaczym podwórku zaakceptowali to, że jest łabędziem. Dlatego tak ważne jest, żeby dzieci zapamiętały tę opowieść i znaczenia, które ze sobą niesie.Eksperymentalna forma przedstawienia nawiązująca
Notre-Dame de ParisTłumaczenie: Zbigniew Książek i Piotr OlkuszWe wrześniu 2016 roku odbędzie się jedno z największych wydarzeń w historii polskiego teatru. Na Dużej Scenie zagramy "Notre Dame de Paris". Polscy fani czekali na ten tytuł od momentu paryskiej premiery w 1998 roku, gdzie w oryginalnej wersji w rolę Quasimodo wcielił się Garou, którego wykonanie piosenki "Belle" zostało nominowane do tytułu Piosenka Wieku (Song of the Century). Tym razem garbusa Quasimodo, przepiękną Esmeraldę, bezdusznego Frollo i rycerskiego Phoebusa będą mogli Państwo podziwiać w przestrzeni gdyńskiego Teatru Muzycznego. Nasza realizacja zostanie przygotowana przez autorów oryginału, którzy będą współpracować przy każdym elemencie spektaklu, aby jak najlepiej oddać atmosferę XV-wiecznego Paryża. Spektakl przygotowywany jest w porozumieniu z francuską agencją Enzo Products, jedynymi właścicielami praw do tego tytułu. Po siedemnastu latach od głośnej paryskiej premiery musicalu doczekaliśmy się Dzwonnika również w Polsce!19 czerwca 2015 roku właściciel praw do musicalu, Nicolas Talar podpisał umowę, wyrażając zgodę na realizację sztuki przez gdyński teatr i tym sposobem, sezon teatralny 2016/2017 we wrześniu w Teatrze Muzycznym w Gdyni odtworzy musical: NOTRE-DAME DE PARIS!"I nadszedł czas katedr..." w Polsce.Libretto i teksty piosenek: Luc PlamondonMuzyka: Richard CoccianteReżyseria: Gilles MaheuSongi: Zbigniew Książek
Boże mój!na podstawie sztuki "Oj Elochim!" Anat GovTłumaczenie: Agnieszka OlekSala Prób Teatru Miniatura.Pewnego dnia w gabinecie psychologicznym, prowadzonym przez samotnie wychowującą autystycznego syna Ellę, zjawia się pacjent, który przedstawia się jako... Bóg. Pogrążony w depresji nie chce już czuwać nad światem. Czy psycholożka-ateistka jest w stanie odwieść go od decyzji zniszczenia świata? "Boże mój!" to pełna zwrotów akcji i ciekawych dialogów tragikomedia o potrzebie miłości i poświęcaniu się dla dobra innych, wystawiana z wielkim powodzeniem na wielu światowych scenach teatralnych. Reżyseria: Marek BrandScenografia: Anna MolgaMuzyka: Paweł ZagańczykObsada: Magdalena Żulińska, Jacek MajokSpektakl realizowany w ramach IV edycji Festiwalu Kultury Żydowskiej ZBLIŻENIA.-----Anat Gov (1953-2012)Izraelska dramatopisarka, autorka scenariuszy telewizyjnych, tłumaczka. Po ukończeniu studiów na wydziale teatru Uniwersytetu w Tel Aviwie przez wiele lat pisała scenariusze do izraelskich programów satyrycznych. Jest autorką dziewięciu sztuk teatralnych, z których dwie - "Najlepsze przyjaciółki" i "Pan domu" - otrzymały nagrodę dla najlepszej komedii w 1999 i 2004 roku. Przetłumaczyła "Via Dolorosa" Davida Hare'a i "Matkę Courage i jej dzieci" Bertolda Brechta. Była również felietonistką dziennika "Yedioth Ahronoth" oraz jedną z założycielek organizacji Ezrat Nashim, zajmującej się ofiarami przemocy seksualnej.Komedia "Boże mój!" miała światową prapremierę w Teatrze Cameri w Tel Aviwie 27 marca 2008 roku w reżyserii Edny Mazii. Była również wystawiana w Argentynie, Włoszech, Brazylii, Niemczech, Polsce, Rosji i Panamie. Polska prapremiera miała miejsce w Teatrze Jaracza w Łodzi 29 marca 2014 roku.
Scena 138 Rybki. Historia gdyńskiej miłościspektakl na motywach książki "Legenda o gdyńskich rybkach" autorstwa Patrycji Wojtkowiak-SkóryPreferencje wiekowe: 5+Spotkajmy się przy Rybkach - to zdanie, które każdy mieszkaniec Gdyni usłyszał chociaż raz w życiu. Czy wiecie skąd wzięły się owe Trzy Rybki na początku Bulwaru? Scena 138 zna odpowiedź na to pytanie!Oglądając spektakl, przekonacie się, że słynne Rybki skrywają niesamowitą historię miłosną! Będzie muzycznie, tanecznie i magicznie! Poznacie przystojnego Rybaka Macieja, poszukującego żony i ryb, jego przezorną Matulę - wielbicielkę dziergania, elokwentnego Krzyśka - poszukiwacza bursztynu, atrakcyjne gdynianki na wydaniu oraz pewną zagubioną spacerowiczkę zza miedzy.Będzie zatem piękny ślubBędzie miłość aż po gróbCóż więcej chciećNiż taką miłość mieć?Więc historii słuchaj, byKolorować swoje snyWygodnie siedź,Cóż więcej można chcieć?Niech historia trzech kamiennych ryb na zawsze wam przypomina, że broszki i wisiorki nie są najważniejsze na świecie.Scenariusz: Szymon JachimekReżyseria: Tomasz PodsiadłyScenografia: Agnieszka SzewczykKostiumy: Karolina BrylAsystentka reżysera: Sylwia OgryzekAsystentka scenografa: Joanna GraniczkowskaPrzygotowanie wokalne: Marta StankeŚwiatło i dźwięk: Jarosław BarczewskiObsada:Grupa Teatralna SCENA 138: Tomasz Bolek, Agata Braun, Karolina Bryl, Ewa Bućko, Małgorzata Choroszewska, Małgorzata Cichocka, Paweł Denc, Sylwia Drzycimska, Anna Fiedorowicz, Michalina Goryńska, Anna Górna, Julija Moskalova, Iza Morawska, Agata Nierzwicka, Sylwia Ogryzek, Katarzyna Pietrzak, Adrianna Rabęda, Rafał Sebastjaniuk, Klaudia Radelicka, Weronika Sprenger, Marta Stanke, Helena Sutton, Adrian Tomaszewski, Michał Tylicki, Magdalena Wawrzyniak, Krzysztof Węgrzynowicz, Monika Zawistowska, Marta Zielińska, Marcin Ziurkowski, Paula ŻochowskaSpecjalne podziękowania dla Pani Salomei Rzeszewicz i kółka hafciarskiego z Chwaszczyna, Moniki Maćkowiak, Mirosławy Stawickiej oraz Doroty i Leszka
Par paranojeCharles LudlamPrzekład: Małgorzata SemilPrapremiera przewrotnej komedii satyrycznej o awangardowej sztuce, współczesnych związkach i seksualnych obsesjach, a przede wszystkim zjadliwa karykatura pseudo osiągnięć współczesnej psychiatrii i psychoanalizy. Charles Ludlam, autor kultowej pruszczańsko-wybrzeżowej TAJEMNICZEJ IRMY VEP stworzył kapitalną partyturę dla czwórki błyskotliwych aktorów, potrafiących w tym materiale znaleźć punkt wyjścia również dla aktorskich improwizacji.Spektakle realizowany przy wsparciu finansowym Miasta Pruszcz Gdański.Reżyseria: Adam OrzechowskiScenografia: Magdalena GajewskaMuzyka: Marcin NenkoAsystent reżysera: Cezary RybińskiInspicjent/sufler: Jerzy GutarowskiObsada:Robert Ninkiewicz (Dr Leonard Silver),Anna Kociarz (Dr Karen Gold),Justyna Bartoszewicz (Eleanor), Cezary Rybiński (Freddy).
Uwiedzeni. Aleksander Fredro: Cudzoziemczyzna / Franciszek Bohomolec: Małżeństwo z kalendarzaDwa teksty. Dwóch autorów. Dwie epoki. Dwie wykluczające się ideologie. Jeden spektakl. Rozmowa o Polsce jako prowincji w poszukiwaniu tożsamości. Z jednej strony zachłyśnięcie się Europą otwartych granic, z drugiej - hasło "Bóg, Honor, Ojczyzna". Każda ze stron przekonana jest, że ma rację, że posiada monopol na prawdę. Ale tak nie jest, bo w grze na ideologie nie chodzi o prawdę. Chodzi o to, żeby się różnić. Jak wyjść z tego konfliktu? Nie wiadomo. Ale wiadomo, że trzeba. Koniecznie.Jarosław Tumidajski o przedstawieniu: "Pomysł na ten spektakl zrodził się już jakiś czas temu, jeszcze przed pierwszą edycją KLASYKI ŻYWEJ, konkursu poświęconego dawnym dziełom literatury polskiej. Zrodził się z potrzeby rozmowy o polskim uwielbieniu ideologii (bo już dawno idee zastąpiliśmy ideologiami) - o uzależnieniu od nich, o uzależnieniu od zbyt łatwych odpowiedzi. Cały czas, wciąż i wciąż na nowo, rozmawiamy o naszej tożsamości narodowej, spieramy się o jej źródła, kłócimy o to, jaka jest, a jaka powinna być, nie dostrzegając, że prawda rzadko przejawia się w skrajnościach. Budowanie, czy raczej implantacja, tożsamości (narodowej, obywatelskiej) w oparciu o wybiórczo interpretowaną przeszłość lub też importowanie jej z zachodu w postaci kilku modnych haseł nie rozwiązuje problemu, nie buduje tożsamości w sposób istotny. Jest raczej wyrazem bezradności i bezsilności, jest wynikiem braku refleksji na ten temat, braku odpowiedzi na pytania, kim i jak być - tu i teraz, w tych konkretnych warunkach. We wspomnianym konflikcie jest też jakieś przedziwne echo totalitarnego myślenia, chęć narzucenia zbiorowości ram, w jakich ma się poruszać, wartości, które ma wyznawać. Widoczny jest w tym wszystkim brak zaufania do ludzi i lęk przed wolnością wyboru. Nie chcę tłumaczyć ani atakować żadnej ze stron. Nie chcę bowiem wpisywać się w tę pozorowaną dyskusję. Chcę wyjść poza nią, przedstawić i
Taniec WelleraAndrzeja Pieczyński, Iwona Kusiak"Taniec Wellera" to z jednej strony spektakl o odwadze, poświęceniu, ambicji, woli walki i dążeniu do zwycięstwa za wszelką cenę. A z drugiej - o najtrudniejszych wyborach życiowych, wobec których zawsze jesteśmy sami. Zanim Bohdan Weller, PRL-owski mistrz boksu oprzytomnieje, zanim my oprzytomniejemy po nokaucie i staniemy do wielkiego rewanżu, czeka nas niemal kryminalna podróż po świecie show biznesu. Podróż z przymrużonym, podbitym okiem. Weller tańczy, przygotowany plan się udaje, chociaż zwycięstwo ma zupełnie inne imię.Reżyseria: Andrzej PieczyńskiMuzyka: Maciej KucharskiChoreografia: Monika Leśko-MikołajczykKostiumy: Joanna GerigkNagrania studyjne:- realizacja dźwięku: Jacek Puchalski- głosy: Wiesław Rupiński, Błażej Chorobiński, Łukasz Gocławski, Kacper BocekObsada: Malina Chojecka, Krzysztof Baliński, Andrzej PieczyńskiOrganizatorzy:Fundacja Scena Pobiedziska Dariusz "Tiger" MichalczewskiMiasto GdyniaTeatr Gdynia GłównaInformacje o twórcach: Malina Chojeckan - aktorka teatralna, współpracująca m.in. z teatrami w Elblągu, Cieszynie, Jeleniej Górze, Wrocławiu. W Teatrze Gdynia Główna zagrała w "Mewie. Dziwnej sztuce" w reżyserii Ewy Ignaczak. Swoją miłością do aktorstwa zaraża dzieci tworząc z nimi filmy, spektakle w ramach edukacji alternatywnej. Miłośniczka podróży, podczas których zawsze stara się dotrzeć do miejscowych teatrów.Andrzej Pieczyński - aktor, reżyser, autor scenariuszy teatralnych, często jednocześnie podejmujący wszystkie trzy wyzwania. Laureat wielu nagród, między innymi Gdyńskiego Galiona w dziedzinie teatru. Założyciel Fundacji Scena Pobiedziska. Współpracuje z wieloma teatrami w Polsce i za granicą (Berlin, Warszawa, Gorzów, Bydgoszcz, Sopot, Gdańsk, Gdynia), spektaklem "Taniec Wellera" podbija kolejną scenę Gdyni. Krzysztof Baliński - aktor, tancerz, mim, poeta, autor książek i przedstawień dla dzieci i młodzieży. Wiele lat pracował w Teatrze Ekspresji Wojciecha Misiuro, jako aktor-mim.
Księżycowy chłopiecna podstawie powieści "Pierrot mon ami" Raymonda QueneauPrzekład: Anna WasilewskaPłonie ulica Łez. Najprawdopodobniej ktoś podłożył ogień pod lunapark, prowadzony na obrzeżach Paryża przez dyrektora Pradoneta i jego nieślubną żonę Leonie. Detektywistyczne śledztwo obfituje w sensacyjne tropy, mające swe źródło w przeszłości właścicieli i pracowników parku rozrywki. Jednak pomimo licznych poszlak i motywów, kryminalna zagadka może pozostać bez rozwiązania. Wśród magicznych sztuczek i figli trudno trafić na właściwy ślad i przejrzeć cyrkową iluzję. Najbliżej rozwikłania sensacyjnej zagadki jest Pierrot, pomocnik fakira a później tresera zwierząt. Dziwnym trafem ten niepozorny mężczyzna za każdym razem wpada w sam środek wydarzeń. Czy księżycowy chłopiec odkryje tajemnicę spalonego lunaparku?Adaptacja i reżyseria: Igor GorzkowskiScenografia: Katarzyna ZałęckaKostiumy: Joanna WalisiakMuzyka na żywo: Piotr TabakiernikDramaturgia ruchu: Iwona PasińskaCharakteryzacja: Anna Laskowska, Ali Kosoian-Koźbielska, Marta Szczerkowska Koordynacja produkcji: Olga StefańskaAsystent reżysera: Karolina KowalczykObsada:Pierrot - Andrzej MastalerzPradonet/Voussois/Posidon - Przemysław BluszczLeonie/Pani Pradonet/Edith - Anna Sroka-HryńYvonne/Mathurine - Weronika HumajKruja-Bej - Bartłomiej BobrowskiParadyz / Pistolet - Bartosz MazurPaluszek / Mięczak - Sebastian PerdekMounnezergues - Grzegorz Gierak Przedstawienie jest koprodukcją Teatru Soho (scena Studia Teatralnego Koło i Teatru Ochoty) i Gdańskiego Teatru Szekspirowskiego. -----Igor Gorzkowski - reżyser i dramaturg, współzałożyciel Studia Teatralnego Koło - niezależnego teatru działającego w Warszawie od 1988 roku, w którym zrealizował większość swoich przedstawień. Od 2011 roku pełni funkcję zastępcy dyrektora do spraw artystycznych w Teatrze Ochoty w Warszawie. Jako jeden z pierwszych w Polsce skojarzył dynamicznie rozwijającą się kulturę klubową z działaniami teatralnymi. Realizuje spektakle, korzystając ze