Giuseppe Verdi Traviata(włoska wersja językowa, polskie napisy nad sceną)libretto Francesco Maria Piave wg "Damy kameliowej" Aleksandra Dumasa synaPrapremiera: Wenecja 6 marca 1853Marek Weiss o "Traviacie": Tak się dziwnie składa, że bohaterkami trzech najważniejszych arcydzieł operowych tworzących fundament tego gatunku są kobiety, które z jednej strony mogą być wzorem charakteru, wytrwałości, wierności wobec swoich uczuć, a z drugiej ich status społeczny nie odbiega od zwykłych prostytutek.To dosadne określenie może wywoływać oburzenie nie mniejsze niż to, które otaczało skandalizujące premiery tych utworów. Narodzinom scenicznym wspomnianych dzieł towarzyszyło oburzenie z powodu pokazywania eleganckiej publiczności operowej losów "kobiety upadłej". Oczywiście, dyskusja wokół odróżnienia kurtyzany, czy gejszy, czy swobodnie dobierającej kochanków pracownicy fabryki cygar od ladacznicy jest wciąż nierozstrzygnięta, ale nawet zakładając, że lekko naciągamy naszą tezę, sprawa wydaje się godna uwagi. Fascynacja najstarszym zawodem świata w sztuce jest tak stara jak sama sztuka, czyli niewiele młodsza od owego zawodu. Spór o ocenę zjawiska prostytucji, jego plusów i minusów, legalności i nawet podstawowej definicji trwa non stop. Nie chcemy dolewać oliwy do spornego ognia. Naszą uwagę pragniemy skupić na fascynującym paradoksie połączenia w jednej osobowości wysokiego poziomu moralnego Traviaty, Butterfly i Carmen z ich niskim poziomem seksualnej czystości. Wszystkie w różnym stopniu czerpały korzyści majątkowe zaspokajając męskie pożądanie. Każda z nich stanęła w obliczu wyboru pomiędzy dalszym uprawianiem komercyjnego seksu, a dochowaniem wierności swoim nieoczekiwanym uczuciom. Każda z nich wybrała rozwiązanie szlachetne i każda z nich zapłaciła za to życiem. Tragiczny finał tych trzech oper porusza niezliczone rzesze widzów tym bardziej, że w pierwszych scenach poznaliśmy nasze bohaterki w sytuacjach nie wzbudzających litości. Wręcz przeciwnie. Jesteśmy początkowo
Olga Tokarczuk"Prawiek i inne czasy"reż. J. BałaFascynujące spotkanie z wyobraźnią, wrażliwością i metaforycznością języka polskiej Noblistki Olgi Tokarczuk. W adaptacji Jacka Bały jej powieść nie traci na fabularności, a osią opowieści pozostaje czas, jego przemijanie, wewnętrzna przemiana człowieka i świata. Burzliwy XX wiek opowiedziany historiami kilku pokoleń mieszkańców Prawieku, którzy walczą o swoje szczęście. W zamyśle reżysera powstaje spektakl o szukaniu osobistej, wewnętrznej wolności, wyjściu poza schematy, stereotypy, konwencje społeczne, o zdobyciu odwagi, żeby samemu ustanawiać granice, tak jak zrobią to bohaterowie "Prawieku".WYSTĘPUJĄ:Archanioł Rafał, Doktor, Siostra Aniela - Elżbieta MrozińskaArchanioł Michał, Mnich - Bogdan SmagackiArchanioł Gabriel, Rabin - Jacek BałaKłoska - Monika BabickaRuta - Martyna MatoliniecŻołnierz Carski Wołodia, Listonosz Malak, Ukleja - Mariusz ŻarneckiDziedzic Popielski - Piotr MichalskiDziedziczka Popielska - Beata Buczek-ŻarneckaMatka Boska Jeszkotlowska, Panienka Popielska - Agnieszka BałaGenowefa Niebieska, Stara Misia Boska - Olga Barbara DługońskaMichał Niebieski, Stary Izydor Niebieski - Rafał KowalMisia Boska - Weronika NawieśniakAdela Boska - Marta KadłubMaria Szer, Rachela, Tajniak D - Agata MoszumańskaPaweł Boski - Maciej WiznerStary Boski, Stary Paweł Boski - Maciej SykałaEli, Izydor Niebieski - Krzysztof BerendtŻołnierz Carski Andrij, Parobek Cherubin, Kurt, Iwan Mukta, Tajniak T - Grzegorz WolfKsiądz Proboszcz - Dariusz SzymaniakFlorentynka, Urzędniczka Pocztowa Krystyna - Małgorzata TalarczykReżyseria, adaptacja, światła: Jacek BałaScenografia, kostiumy: Hanna SzymczakMuzyka: Sambor DudzińskiRuch sceniczny: Franciszka Kierc-FranikAsystent reżysera: Olga Barbara DługońskaSufler: Ewa GawronInspicjent: Krzysztof DąbekProducent: Ewa Wojciechowska[galeria][foto2][foto3][/galeria]
"Akademia pana Kleksa" na podstawie książki Jana Brzechwy
Cztery pory roku Sala PróbSpektakl dla najnajów (1-3 lat).Miniatura uruchamia Scenę Najnajów, którą co sezon będziemy wzbogacać nowym spektaklem dla najnajmłodszych widzów - od pół roku do 3 lat. Chcemy, żeby pierwsze spotkanie z teatrem robiło duże wrażenie i zachęcało maluchy do kolejnych teatralnych przygód. Dzieci wyruszają w podróż odbywającą się w rytmie następujących po sobie pór roku, podczas której mogą doświadczyć świata natury, jego dźwięków i barw odbieranych wszystkimi zmysłami."Cztery pory roku" realizuje dobrze znany w teatrze najnajowym Tomasz Maśląkowski, którego przedstawienia są świetnie odbierane zarówno przez małych widzów, jak i towarzyszących im dorosłych, bawiąc abstrakcyjnym humorem przy wykorzystaniu m.in. przedmiotów codziennego użytku. W ten sposób oswajają z teatralnym sposobem budowania świata i pobudzają wyobraźnię.Scenariusz, scenografia i reżyseria: Tomasz MaśląkowskiMuzyka: Antonio VivaldiChoreografia: Ula ZerekWystępują: Edyta Janusz-Ehrlich, Piotr Kłudka, Piotr Srebrowski---Tomasz MaśląkowskiLalkarz, aktor, absolwent Wydziału Lalkarskiego wrocławskiego oddziału PWST w Krakowie. Od 2002 roku aktor we Wrocławskim Teatrze Lalek. Zagrał tam w ponad dwudziestu spektaklach, m.in. w "Po sznurku", "Ferdydurke", "Zemście", "W środku słońca gromadzi się popiół", "Piekło - niebo". Jest także współzałożycielem, reżyserem i aktorem grupy teatralnej i fundacji LALE.Teatr, z którą zrealizował m.in. spektakle "Podłogowo", "Ściana. Banana", "Kręcipupa". Wykłada na PWST. Ula ZerekTancerka, performerka, choreografka, artywistka wywodząca się z trójmiejskiej sceny tanecznej. Pracuje na granicy form tańca, teatru i performance. W jej pracach taniec przenika się z innymi językami artystycznych wypowiedzi. Współpracowała z Teatrem Dada von Bzdülöw, z którym na przestrzeni lat realizowała spektakle. We współpracy z Tobiasem Pflugiem tworzy kolektyw performatywny Safe & Sound. Jest autorką choreografii do spektakli dla dzieci "Tam i tu" (2013, Miejski
Wesołe kumoszki z WindsoruWilliam SzekspirPrzekład: Stanisław BarańczakSpektakl jest koprodukcją Gdańskiego Teatru Szekspirowskiego i Teatru Wybrzeże.Zdrada. Zazdrość. Komedia omyłek. Dwie żwawe i bystre mieszczki walczą z lubieżnym i przebiegłym sir Johnem Falstaffem, szykując nań okrutną zemstę. Będziemy świadkami krwawego pojedynku francuskiego doktora Caiusa z przewielebnym walijskim plebanem Evansem, zabiegających o rękę pięknej panny. Oczywiście zwycięży miłość, a rozwiązłość i chytrość zostaną ukarane.Paweł Aigner o spektaklu: "Chciałbym aby przedstawienie było brawurowe i dynamiczne. Energia będzie współczesna, a kostiumy i cała oprawa nawiąże do teatru elżbietańskiego oraz do przestrzeni Gdańskiego Teatru Szekspirowskiego. W WESOŁYCH KUMOSZKACH Z WINDSORU połączymy na oczach widzów stary i nowoczesny teatr."Premiera spektaklu będzie jednocześnie inauguracją sceny elżbietańskiej w Teatrze Szekspirowskim. Widzowie będą mogli przenieść się do czasów Szekspira i do dawnego gdańskiego teatru - Szkoły Fechtunku, który był bliźniaczo podobny do londyńskiego teatru Fortune. Doświadczą charakterystycznych dla sceny elżbietańskiej bliskich relacji pomiędzy sceną a widownią, a spektakle, przy dobrej pogodzie, będą grane przy otwartym dachu w świetle dziennym. Podobnie jak w innych teatrach elżbietańskich, również i w Teatrze Szekspirowskim miejsca na dziedzińcu pod sceną będą stojące - i jednocześnie najtańsze, a miejsca siedzące zlokalizowane będą na trzech kondygnacjach drewnianych galerii, otaczających scenę.Reżyseria: Paweł AignerDekoracje: Magdalena GajewskaKostiumy: Zofia De InesRuch sceniczny: Karolina GarbacikMuzyka: Piotr KlimekInspicjent: Jerzy KosiłaW spektaklu występują: Dorota Androsz (Abraham Mizerek, krewniak Spłycia), Justyna Bartoszewicz / Anna Kaszuba (Anna Page, córka Page'ów), Magdalena Boć / Anna Kociarz (Pani Małgorzata Page), Monika Chomicka-Szymaniak / Katarzyna Figura (Pani Chybcik, ochmistrzyni w domu Caiusa), Piotr Biedroń / Piotr Witkowski
"Sztuka" Yasmina RezaDługoletnia przyjaźń trzech mężczyzn zostaje poddana próbie w momencie, w którym jeden z nich kupuje bardzo drogie awangardowe dzieło, a konkretnie biały obraz na białym tle. Od tej chwili rozmowy o malarstwie współczesnym i jego rzeczywistej wartości stają się pretekstem do zdefiniowania na nowo łączącej ich relacji. Głośny dramat Yasminy Rezy to błyskotliwe studium przyjaźni, w którym napięcie pomiędzy wolnością jednostki, a przynależnością do określonej wspólnoty staje się soczewką, przez którą przyglądamy się różnym stadiom przyjaźni. Reza stawia pytania o to, gdzie kończy się lojalność, a zaczyna zakłamanie i czy w każdej sytuacji mamy prawo iść wyłącznie za swoim głosem, bez względu na oczekiwania najbliższych.Przekład: Barbara GrzegorzewskaReżyseria: Adam OrzechowskiDramaturg: Radosław PaczochaScenografia: Magdalena GajewskaOpracowanie muzyczne: Marcin NenkoProjekt plakatu: Paweł KamińskiObsada:Robert Ninkiewicz - Marc, Piotr Łukawski - Serge, Cezary Rybiński - Yvan.Asystent reżysera: Robert NinkiewiczInspicjent - sufler: Weronika Mathes
NIEPOKÓJIwan WyrypajewPrzewrotna historia pewnego wywiadu... Wybitna pisarka amerykańska, ukrywająca swoje polskie korzenie zasiada do rozmowy z młodym polskim dziennikarzem, zadającym jej dociekliwe pytania. Ale Ulla Richte ma inny plan na to spotkanie... NIEPOKÓJ Iwana Wyrypajewa to nie tylko dyskusja o istocie poprawności politycznej, lecz przede wszystkim o problemach moralnych i etycznych artystów, którzy często sięgają po kłamstwa i manipulację na drodze do twórczego sukcesu.Realizatorzy:Przekład: Michał RogalskiReżyseria: Grzegorz WiśniewskiScenografia: Mirek KaczmarekMuzyka: Filip KanieckiAsystent reżysera: Katarzyna DałekInspicjent - sufler: Agnieszka SzczepaniakObsada:Dorota Kolak - Ulla Richte, wybitna amerykańska pisarkaRobert Ciszewski - Krzysztof Zieliński, polski dziennikarzMichał Jaros - Steve Racoon, agent literacki Ulli RichteKatarzyna Dałek - Natalie Blumenstein, córka i prawniczka Ulli RichteJanek Napieralski- Michael, fotograf
Ray Cooney "Kochane pieniążki" - wspaniała komedia! PREMIERA SPEKTAKLUCo byś zrobił, gdybyś przez pomyłkę wszedł w posiadanie teczki z gigantyczną sumą pieniędzy? Szukałbyś właściciela czy szalejąc ze szczęścia zatrzymałbyś ją dla siebie? Trudny wybór... Bo przecież pieniądze nie spadają z nieba i taka szansa nie zdarza się co dzień. Henry, bohater kryminalnej farsy "Kochane pieniążki" podejmuje więc szybką decyzję. W końcu właśnie w jego urodziny otrzymuje ten wyjątkowy prezent od losu i żal z niego nie skorzystać. Pędzi do domu ile tchu, ściskając go w rękach. Czas to pieniądz, więc od razu wciela w życie swój misterny plan! Żona patrzy na niego z przerażeniem, próbując odwieść go od szalonego pomysłu... Gdy małżonkowie starają się dojść do porozumienia, niespodziewani goście tylko komplikują sytuację. Żądni sensacji i chciwi przyjaciele, skorumpowany glina, niezbyt rozgarnięty inspektor, bezczelny taksówkarz, a wszystkim po piętach depcze ktoś z kim lepiej nie zadzierać... I wtedy zaczyna się prawdziwa akcja... Zawrotne tempo, niespodziewane wydarzenia, komiczne sytuacje i przezabawne dialogi. Realizatorzy:Reżyseria: Jerzy Bończak Przekład: Elżbieta Woźniak Scenografia: Marek Chowaniec Kostiumy: Tomasz Jacyków Opracowanie muzyczne: Jerzy Mączyński Asystent reżysera: Marta GierzyńskaWystępują:Anna Korcz/Ilona Wrońska, Alżbeta Lenska/Andżelika PiechowiakTomasz Schimscheiner/Wojciech Wysocki/Jarosław RabendaMikołaj Krawczyk/Lesław ŻurekWaldemar Obłoza/Andrzej PopielRobert Wabich/Robert MoskwaAleksander Machalica/Marcin TrońskiSebastian Konrad/Hiroaki Murakami
Winda GAK zaprasza dzieci i dorosłych na spektakl pt.: "Nasza bajka". Przedstawienie to współczesna bajka muzyczna, która oprócz atrakcyjnej formy (muzyka, piosenki, lalki) niesie ze sobą ważne przesłanie: porozumienie międzypokoleniowe. Poprzez świat bajek dziadków i rodziców autorzy chcą dotrzeć do najmłodszych odbiorców, ukazując polskie bajki z przeszłości, które przegrały z komiksami i kreskówkami, najczęściej amerykańskimi.
Cześć, kochanie. Głowacki 3.1Janusz GłowackiPreferencje wiekowe: 15+Trzy dramaty, trzech reżyserów i jedna opowieść. Skrawek naszego życia. Lustro, a czasami krzywe zwierciadło, w którym (nie zawsze) z przyjemnością możemy się przejrzeć. Głowacki stworzył śmieszno-gorzki obraz naszej zwykłej, małej codzienności. Pełny emocji, groteski, ale i nierzadko - dramatu.Spektakl tworzą trzy jednoaktówki:- "Choinka strachu" w reżyserii Oleny Leonenko- "Zaraz zaśniesz" w reżyserii Sebastiana Konrada- "Spacerek przed snem" w reżyserii Tomasza ManaReżyseria: Olena Leonenko, Sebastian Konrad, Tomasz ManScenografia i kostiumy: Anetta Piekarska-ManMuzyka, aranżacje, akompaniament: Ignacy Wiśniewski Obsada:Daria KrzyżaniakKacper Gaduła-Zawratyński
InteligenciMarek ModzelewskiAnna i Szczepan to postępowe małżeństwo w średnim wieku, reprezentujące tak zwaną klasę średnią wyższą. Wspólnie wychowują dwóch synów, z których starszy - Łukasz - burzliwie wkracza w dorosłość, a młodszy - Maks - lada moment ma przystąpić do pierwszej komunii świętej. Obie te okoliczności, na pozór zupełnie błahe, wywołują w rodzinie lawinowo postępującą siatkę zdarzeń, zmuszając bohaterów do wyjścia poza utarte schematy jasno zdeklarowanych postaw.INTELIGENCI nie są kolejną opowieścią z tezą i morałem. Sztuka Modzelewskiego to raczej apel - wołanie o niknący dialog, którego stopniowe wymieranie powoduje rozłam nie tylko między formacjami politycznymi i kulturowymi, ale przede wszystkim - pomiędzy bliskimi sobie ludźmi. Poprzez losy czwórki bohaterów obserwujemy obraz globalnego kryzysu wartości, wywołanego nieumiejętnym obchodzeniem się z wolnością, do której nie dołączono instrukcji obsługi.Reżyser Radosław B. Maciąg o INTELIGENTACH: "U Modzelewskiego fascynujące jest to, jak za sprawą dobrze skrojonego poczucia humoru potrafi on dobrać się do najbardziej niewygodnych tematów, z którymi zderzamy się na co dzień w naszej środkowoeuropejskiej rzeczywistości. Nie ma tu prostych tez i przegadanych monologów, wszystko dzieje się w ludziach, pomiędzy nimi - tak jak w życiu. Teoretyczne konflikty znajdują tu ludzką, namacalną postać osobistych tragedii, a wręcz - tragikomedii. W tym Modzelewski podobny jest Czechowowi - który stanowi dla niego jawne źródło inspiracji - że interesuje go żywy człowiek, nie abstrakcyjny problem. W wypadku INTELIGENTÓW akcent położony jest na konsekwencje, jakie niesie za sobą brak realnej komunikacji, komunikacja pozorna - dysfunkcja, która na niespotykaną dotąd skalę dotyka społeczeństwo XXI wieku. Słowa tracą tutaj swoją siłę, a spójna wizja świata, do której zdążyliśmy przywyknąć, wali się i potwornieje na naszych oczach, prowadząc do nieuchronnej katastrofy."Reżyseria: Radosław MaciągScenografia: Dominika